تأثير دو مؤلفۀ دروني حسادت و عزّت نفس بر دنياطلبي (مطالعۀ موردي: دانشجويان دختر دانشگاه ياسوج)

زمينه و هدف: طبقۀ اجتماعي يا كلاس اجتماعي، قشربندي افراد بر اساس ثروت و شغل است. قدرت، احترام و بهره‌مندي از بهترين خدمات، مزاياي اجتماعي طبقات مرفّه است. بدين جهت برخي خانواده‌ها تلاش مي‌كنند به هر شكل ممكن فرزندانشان را به سويي هدايت كنند كه به بيشترين ميزان ثروت دست يابند. مطابق گزارشها، ايجاد حس رقابت توأم با حسادت و عزّت نفس، از مؤلفه‌هايي است كه اغلب خانواده‌ها براي پيشبرد اهداف بيان شده از آنها استفاده مي‌كنند. لذا پژوهش حاضر با اين هدف كه آيا دو مؤلفۀ دروني حسادت و عزّت نفس بر دنياطلبي دختران دانشجو تأثير دارد يا نه، انجام شده است. روش: طرح پژوهش، مطالعۀ توصيفي از نوع همبستگي است كه با استفاده از تحليل مسير به شيوۀ رگرسيون انجام شده است. جامعۀ آماري دانشجويان دختر دانشگاه ياسوج در سال تحصيلي 1-1400 مي‌باشند و براي جمع‌آوري داده‌ها از مقياس عزّت نفس(آيزنك، 1976) و مقياس اسلامي حرص(هراتيان و همكاران، 1393) و مقياس اسلامي حسادت فرم تجديد شده(ولي‌زاده و همكاران، 1394) استفاده شده است. يافته‌ها: تحليلهاي آماري نشان داد حسادت، دنياطلبي دانشجويان دختر را پيش‌بيني مي‌كند و در سطح معناداري 0/001 P تأييد مي‌شود. اما بر خلاف تصور كلي، فرضيۀ دوم كه عزّت نفس گرايش به دنياطلبي را پيش‌بيني مي‌كند، تأييد نشد. نتيجه: حسادت و دنياطلبي داراي ارتباطي دو سويه‌اند، اما دنياطلبي و عزّت نفس رابطه‌اي معكوس دارند.