بررسي نقش تعاملي فعاليت‌هاي توسعه منابع انساني و خودكارآمدي شغلي بر ظرفيت يادگيري سازمان و عملكرد شغلي معلمان ابتدايي آموزش و پرورش شهرستان مياندوآب

هدف پژوهش حاضر، بررسي نقش تعاملي فعاليت هاي توسعه منابع انساني و خودكارآمدي شغلي بر ظرفيت يادگيري سازمان و عملكرد شغلي معلمان ابتدايي آموزش و پرورش شهرستان مياندوآب بود. اين پژوهش از نظر هدف كاربردي و به لحاظ ماهيت از نوع توصيفي- همبستگي و از نظر نحوه گردآوري داده ها از نوع ميداني بود. جامعه آماري پژوهش شامل كليه معلمان مقطع ابتدايي آموزش و پرورش شهرستان مياندوآب به تعداد 2010 نفر در سال تحصيلي 1400-1399 مي باشد. حجم نمونه با استفاده از روش نمونه گيري تصادفي ساده و جدول مورگان، 320 نفر انتخاب شدند. براي جمع آوري داده ها از پرسشنامه هاي استاندارد فعاليت هاي توسعه منابع انساني، عملكرد معلمان، ظرفيت يادگيري سازماني و خودكارآمدي شغلي استفاده شد. روايي ابزارها با استفاده از روايي صوري و محتوايي و پايايي ابزارها با روش آلفاي كرونباخ مورد بررسي و تاييد قرار گرفت. به منظور تجزيه و تحليل داده هاي پژوهش از روش همبستگي پيرسون و رگرسيون چند گانه توسط نرم افزار SPSS 22 استفاده شده است. نتايج نشان داد، بين  فعاليت هاي توسعه منابع انساني و ظرفيت يادگيري سازمان، فعاليت هاي توسعه منابع انساني و عملكرد شغلي، فعاليت هاي توسعه منابع انساني  و خودكارامدي شغلي، خودكارامدي شغلي و ظرفيت يادگيري سازمان و عملكرد شغلي و ظرفيت يادگيري سازمان رابطه مثبت و معناداري وجود دارد. همچنين يافته ها نشان داد كه فعاليت هاي توسعه منابع انساني و خودكارامدي شغلي در پيش بيني ظرفيت يادگيري سازمان نقش تعاملي ندارند، اما فعاليت هاي توسعه منابع انساني و خودكارامدي شغلي در پيش بيني عملكرد شغلي نقش دارند. لذا مي توان نتيجه گرفت كه توسعه مهارت هاي فردي و شغلي معلمان باعث بهبود عملكرد آن ها در جهت انجام مسئوليت هايشان مي شود.