خواص فيزيكي - شيميايي و زيست ‌سازگاري هيدروژل ‌‌هاي بر پايه لاپونيت و كيتوسان اصلاح‌ شده با تغيير جانشيني گروه‌ آميني

فرضيه: مطالعه حاضر با هدف سنتز و شناسايي هيدروژل تزريق‌پذير بر پايه كيتوسان-لاپونيت انجام شد. ابتدا، از واكنش كيتوسان با گليسيديل تري‌متيل آمونيوم كلريد (GTMAC)، كيتوسان محلول در آب سنتز شد و سپس از تركيب آن با نانوذرات لاپونيت، هيدروژل تزريق‌پذير تهيه شد.روش‌ها: كيتوسان با نسبت‌هاي 1:1، 3:1 و 6:1 با GTMAC واكنش داده شد. با آزمون‌هاي طيف‌سنجي زيرقرمز تبديل فوريه و رزونانس مغناطيسي هسته‌اي، سنتز موفقيت آميز كيتوسان محلول در آب تأييد شد. افزون بر آن؛ پايداري گرمايي، حل‌پذيري در آب، قابليت جذب و حفظ رطوبت، پتانسيل زتا، زيست‌سازگاري و فعاليت ضدباكتريايي نمونه‌هاي اصلاح‌شده بررسي و با كيتوسان خالص مقايسه شد. سپس، نمونه بهينه كيتوسان اصلاح‌شده با نسبت 1:1 با لاپونيت تركيب شد و خواص فيزيكي-شيميايي، تزريق‌پذيري، خودترميم‌شوندگي، رئولوژيكي و زيست‌سازگاري اين هيدروژل بررسي شد.يافته‌ها: درصد جايگزيني نمونه‌هاي QCS1، QCS3 و QCS6 به ترتيب بيشتر از %25، %50 و %74 محاسبه شد. دو نمونه QCS3 و QCS6 حل‌‌پذيري بهتري در pHهاي مختلف آب نشان دادند. با افزايش درصد جايگزيني، بار سطحي مثبت‌تر شده و فعاليت ضدباكتريايي ارتقا يافت. با وجود اين ، بيشتربودن درصد زنده‌ماني ياختهها در نمونه QCS3  آن را براي كاربردهاي زيستي مناسب‌تر مي‌كند. پس از انتخاب نمونه بهينه و تشكيل هيدروژل، برهم‌كنش‌هاي يوني و هيدروژني بين QCS/LAP در هيدروژل با FTIR تأييد شد. تجزيه عنصري، توزيع يكنواخت لاپونيت در هيدروژل را نشان داد. تصاوير ميكروسكوپ الكتروني كاهش اندازه منافذ هيدروژل را پس از افزودن لاپونيت نشان داد. بررسي‌هاي رئولوژيكي بيانگر افزايش 5 برابري مدول مختلط برشي پس از افزودن لاپونيت بود. همچنين، زمان ژل‌شدن هيدروژل حدود 5min محاسبه شد. درصد زنده‌‌ماني سلولي حاصل از آزمون MTT پس از زمان 72h ،93% بود. از اين‌رو، هيدروژل‌ تركيبي معرفي‌شده، مي‌تواند انتخاب مناسبي براي كاربردهاي مهندسي بافت و دارورساني باشد.