اطناب و گونه‌هاي آن در ثلث آخر قرآن كريم

شناخت علوم بلاغي در درك لطائف و دقائق قرآن نقش مهمي دارند. يكي از زيرشاخه‌هاي علم  معاني  بحث «ايجاز، اطناب و مساوات» است كه از ديرباز مورد توجه علماي بلاغت بوده است، به گونه‌اي كه برخي از علماي اهل فن، بلاغت را به اين بحث محدود و منحصر كرده اند. از اين رو در بر شمردن گونه هاي ايجاز، اطناب و مساوات نظريات گوناگوني ارائه شده است و اين ويژگي در تعريف اطناب و برشمردن گونه هاي آن نمود بيشتري دارد. مقاله حاضر با روش توصيفي- تحليلي  پس از مراجعه به كتب متعدد و دست اول بلاغت، تعريف كاملي از اطناب و گونه هاي آن ارائه نموده و شواهد كاملي از موارد اطناب در ثلث آخر قرآن كريم را استخراج كرده است تا در نتيجه بسترمناسبي براي توانمند ساختن مخاطب در به كارگيري عملي و آسان اطناب در اين بخش از قرآن و كاربرد آن در جاي مناسب خود فراهم گردد.