تأثير محلول‌پاشي سولفات پتاسيم بر صفات فيزيولوژيكي و بيوشيميايي گياه آويشن دنايي (Thymus daenensis) تحت سطوح مختلف شوري

آزمايشي به‌صورت فاكتوريل در قالب طرح بلوك‌هاي كاملاً تصادفي با سه تكرار در دانشگاه پيام نور استان لرستان به منظور بررسي تأثير محلول‌پاشي سولفات پتاسيم بر صفات آويشن دنايي در شرايط تنش شوري اجرا شد. فاكتورهاي آزمايش شامل تنش شوري در سه سطح (صفر، 50 و 100 ميلي مولار كلريد سديم) و محلول پاشي سولفات پتاسيم در سه سطح (صفر، 1 و 2 گرم بر ليتر) بود. نتايج نشان داد كه در تيمار 100 ميلي مولار، محتوي كلروفيل a، b و كل به ترتيب با 6.7، 4.3 و 11 ميلي‌گرم بر گرم وزن تر و محتوي نسبي آب برگ با 57.8 درصد، در كمترين سطح خود قرار داشتند. كاربرد محلول‌پاشي به ويژه در سطح 2 گرم بر ليتر، منجر به افزايش معني‌دار ميانگين اين صفات شد. در تيمار 100 ميلي‌مولار كلريد سديم، محتوي كارتنوئيد و پرولين به ترتيب 94 و 195 درصد نسبت به تيمار بدون شوري افزايش يافتند و با كاربرد 2 گرم بر ليتر سولفات پتاسيم، كارتنوئيد 17 درصد و پرولين 16 درصد افزايش نشان دادند. بيشترين پراكسيد هيدروژن در 100 ميلي‌مولار كلريد سديم و بدون محلول‌پاشي بود. اما كاربرد 1 و 2 گرم بر ليتر به ترتيب 22 و 44 درصد محتوي پراكسيد هيدروژن را كاهش دادند. بيشترين فعاليت سوپراكسيد دسموتاز و آسكوربات پراكسيداز در 100 ميلي‌مولار كلريد سديم و 2 گرم محلول‌پاشي با مقادير 9.60 و 0.910 واحد در هر ميلي‌ليتر عصاره آنزيمي مشاهده شد. به طوركلي، سطوح شوري به ويژه تيمار 100 ميلي‌مولار كلريد سديم منجر به كاهش محتوي كلروفبل و محتوي نسبي آب برگ و افزايش صفات محتوي كارتنوئيد و پرولين، پراكسيد هيدروژن، محتوي مالون دي آلدئيد و فعاليت آنزيم‌هاي سوپراكسيد دسموتاز و آسكوربات پراكسيداز شد؛ در مقابل كاربرد محلول‌پاشي سولفات پتاسيم توانست تا حد زيادي از اثرات منفي تنش بكاهد.