اثر هيپوكلريت سديم، عصاره گياه هوم و اسانس گياه درمنه بر عمر گلجايي و برخي ويژگي‌هاي فيزيولوژيك گل شاخه‌بريده ميخك

گل ميخك يكي از مهم‌ترين گل‌هاي شاخه‌بريده ايران و جهان است كه از اهميت اقتصادي بالايي برخوردار مي‌باشد. يكي از مشكلات مهم گل شاخه‌بريده ميخك، حساس‌بودن آن به باكتري هاي موجود در انتهاي ساقه است كه از طريق توليد مواد سمي و انسداد آوندي باعث كاهش عمر گلجايي آن مي‌شوند. در پژوهش حاضر، از هيپوكلريت سديم (100، 200 و 400 ميلي‌گرم در ليتر)، عصاره گياه هوم (10، 20 و 40 درصد) و اسانس درمنه (1، 2 و 4 درصد)، به منظور رفع انسداد آوندي و افزايش عمر گلجايي گل هاي شاخه بريده ميخك استفاده شد. آب مقطر به عنوان شاهد در نظر گرفته شد. نتايج نشان داد كه تيمار 100 ميلي‌گرم در ليتر هيپوكلريت سديم باعث افزايش عمر گلجايي به مدت 13.83 روز شد كه حدود چهار روز بيشتر از شاهد بود. اين تيمار همچنين بالاترين ميزان جذب آب و درصد ماده خشك، همچنين كمترين تعداد باكتري در محلول گلجاي و انتهاي ساقه و بالاترين ميزان فعاليت آنزيم سوپراكسيد ديسموتاز را باعث شد. گل‌هاي شاخه‌بريده شاهد داراي بيشترين تعداد باكتري در محلول گلجاي و انتهاي ساقه، بيشترين كاهش وزن تر و بالاترين ميزان پراكسيداسيون ليپيدهاي غشا بودند. بالاترين ميزان فعاليت آنزيم پراكسيداز، در گل‌هاي شاخه‌بريده تيمارشده با 10 درصد عصاره گياه هوم مشاهده شد. در اغلب صفات، اسانس گياه درمنه و عصاره گياه هوم، اثر كمتري روي بهبود صفات اندازه‌گيري‌شده نسبت به هيپوكلريت سديم داشتند. در مجموع در پژوهش حاضر، تيمار 100 ميلي‌گرم در ليتر هيپوكلريت سديم براي القاي بالاترين طول عمر پس از برداشت گل شاخه‌بريده ميخك معرفي مي‌گردد.