ارزيابي دقت مدل‌هاي مبتني بر داده‌هاي ماهواره‌اي حرارتي و نوري براي تخمين ميزان رطوبت خاك سطحي با بافت‌هاي متفاوت در كشت و صنعت نيشكر هفت‌تپه

رطوبت خاك يكي از پارامترهاي كليدي در مديريت منابع آب، خاك و گياهان به شمار مي‌رود. به دليل مشكلاتي نظير ناپيوستگي در برداشت نمونه‌ها، عدم دسترسي به اطلاعات كافي در مورد ويژگي‌هاي مناطق، و نيز صرف هزينه و زمان زياد براي برآورد ميزان آب قابل دسترس خاك و تغييرات مكاني آن، استفاده از تصاوير ماهواره‌اي به عنوان روشي به صرفه و كارآمد مطرح مي‌شود. مدل ذوزنقه اي حرارتي- مرئي بر اساس تفسير توزيع پيكسل در فضاي LST-V1 است كه اين فضا براي تخمين رطوبت سطحي خاك يا تبخير-تعرق واقعي استفاده مي شود. هدف از اين مطالعه برآورد رطوبت خاك با استفاده از تصاوير ماهواره اي لندست 9 و 8 در طول فصل داشت گياه در دوره 02-1401 و با استفاده از مدل هاي ذوزنقه حرارتي و نوري در شركت كشت و صنعت نيشكر هفت تپه در سه بافت خاك متفاوت بود. نتايج حاكي از دقت مشابه هر دو مدل در برآورد رطوبت خاك در هر سه بافت خاك است. بر اساس رابطه رگرسيوني برازش شده بين هر دو مدل و درصد رطوبت حجمي خاك در نقاط اندازه گيري شده بيشترين ضريب تبيين بدست آمده بين داده هاي مشاهده اي و بدست آمده براي مدل ذوزنقه حرارتي 0/96 و براي مدل ذوزنقه نوري 0/97 در بافت خاك لومي است. كه نشان دهنده برازش و پراكنش دقيق داده ها در فضاي LST-V1 و  STR-VI توسط مدل هاي مورد نظر است. همچنين به منظور كارايي نقشه هاي بدست آمده كمترين مقدار درصد RMSE براي دو مدل در بافت خاك لومي و به ترتيب 3/74 و 3/77 محاسبه گرديد. در حالت كلي مي توان نتيجه گرفت كه مدل هاي ذوزنقه نوري و حرارتي رطوبت خاك را با اختلاف كم و با دقت بالا براي هر سه بافت خاك پيش بيني مي كنند.