اثربخشي آموزش تنظيم شناختي هيجان بر پرخاشگري و خودناتوان سازي تحصيلي دانش آموزان نوجوان

پژوهش حاضر با هدف تعيين اثربخشي آموزش تنظيم شناختي هيجان بر پرخاشگري و خود ناتوان سازي تحصيلي دانش آموزان انجام شد. روش پژوهش، نيمه آزمايشي با طرح پيش آزمون-پس آزمون و گروه كنترل بود. جامعه آماري شامل كليه دانش‌آموزان دختر پايه دهم به تعداد 2195 نفر بود كه در سال تحصيلي 1401-1400 در مدارس متوسطه شهرستان بيرجند مشغول به تحصيل بودند. از اين بين با استفاده از روش نمونه گيري تصادفي خوشه اي  50 نفر انتخاب و به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش و گواه جايگذاري شدند. گروه آزمايش هر هفته يك جلسه در مجموع 8 جلسه 90دقيقه اي تحت آموزش تنظيم شناختي هيجان قرار گرفتند. براي جمع آوري داده ها از پرسشنامه پرخاشگري زاهدي فر و همكاران (AAI) (1379) و مقياس خود ناتوان ‌سازي تحصيلي جونز و رودوالت (SHS) (1982) و جهت تحليل داده ها، از روش تحليل كوواريانس چندمتغيري استفاده شد. يافته ها نشان داد كه با كنترل اثر پيش آزمون بين ميانگين پرخاشگري و خودناتوان سازي تحصيلي در دو گروه آزمايش و گواه تفاوت معناداري در پس آزمون وجود دارد . نتايج پژوهش مبين آن است كه آموزش تنظيم شناختي هيجان بر پرخاشگري و خود ناتوان سازي تحصيلي دانش آموزان نوجوان اثربخش است.