اثربخشي درمان شناختي رفتاري مبتني بر الگوي آنلاين هيمبرگ بر نشخوار خشم و ناگويي هيجاني در دانش‌آموزان پسر ۱۲ ساله داراي علائم افسردگي

هدف از پژوهش حاضر تعيين اثربخشي درمان شناختي رفتاري مبتني بر الگوي آنلاين هيمبرگ بر نشخوار خشم و ناگويي هيجاني در دانش‌آموزان پسر ۱۲ ساله داراي علائم افسردگي بود. روش پژوهش نيمه‌آزمايشي با طرح پيش‌آزمون - پس‌آزمون با گروه كنترل و دوره پيگيري  بود. جامعه آماري پژوهش حاضر شامل كليه دانش‌آموزان پسر داراي نشانه‌هاي افسردگي ششم ابتدايي شهرستان رباط‌كريم به تعداد 700 نفر در سال تحصيلي 1401-1400 بود. كه از بين آنان تعداد نفر، 15 نفر در گروه گواه و 15 در گروه آزمايش از طريق روش ‌نمونه‌گيري هدفمند  انتخاب و به صورت تصادفي در دو گروه جايگذاري شدند. جهت جمع‌آوري داده‌ها نشخوار خشم سوخودولسكي و همكاران (ARS، 2001) و ناگويي هيجاني تورنتو (TAS، 2007) و پروتكل شناختي رفتاري آنلاين هيمبرگ و بكر (2002 و 2010) طي 12 جلسه 90 دقيقه‌اي به صورت آنلاين استفاده شد. جهت تجزيه‌وتحليل داده‌ها از آزمون تحليل واريانس با اندازه‌گيري مكرر استفاده شد. يافته‌هاي پژوهش نشان داد كه بين ميانگين پس‌آزمون نشخوار خشم و ناگويي هيجان در دو گروه آزمايش و گواه تفاوت معناداري وجود داشت. (۰۱/0 P). علاوه بر اين نتايج نشان داد كه اين مداخله توانسته تأثير خود را در طول زمان نيز به شكل معناداري حفظ نمايد (۰۱/0 P). درنتيجه درمان شناختي رفتاري با بهره‌گيري از فنوني همانند گواه افكار و احساسات و هيجانات مي‌تواند به‌عنوان رويكردي مؤثر براي كاهش نشخوار خشم و ناگويي هيجاني مورد استفاده قرار گيرد.