پيش بيني سواد بدني و انگيزش حركتي بر اساس اعتياد به اينترنت در بين دانش آموزان دختر دوره ابتدايي

پژوهش حاضر با هدف پيش بيني سواد بدني و انگيزش حركتي بر اساس اعتياد به اينترنت در بين دانش آموزان دختر دوره ابتدايي انجام شد. روش اين پژوهش از نوع توصيفي- همبستگي بود. جامعه آماري شامل تمامي دانش آموزان دختر شاغل به تحصيل در مدارس دوره ابتدايي شهر تهران در سال تحصيلي 1401-1400 بود كه تعداد 438 نفر با استفاده از نرم افزار G Power و به روش در دسترس به عنوان نمونه انتخاب شدند. براي جمع آوري داده ها از پرسشنامه هاي اعتياد به اينترنت (IAQ) چن (2003)، سواد بدني (PHIQ) لانگمير و همكاران (2017) و انگيزش حركتي (MMQ) نظرپوري و همكاران (1399) استفاده شد. براي تحليل داده ها از ضريب همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون همزمان استفاده شد. نتايج پژوهش نشان داد بين  اعتياد به اينترنت با سواد بدني و انگيزش حركتي رابطه منفي معنادار وجود دارد (0.05 p). نتايج تحليل رگرسيون نشان داد 25 درصد از تغييرات سواد بدني و انگيزش حركتي از طريق اعتياد به اينترنت تبيين شد. بر اساس يافته هاي پژوهش حاضر مي توان نتيجه گرفت كه اعتياد به اينترنت عامل مهم پيش بيني كننده سواد بدني و انگيزش حركتي در دانش آموزان است.