نقش واسطه‌اي خشونت زناشويي در رابطه بين صفات تاريك شخصيت با فرسودگي زناشويي در زنان متاهل

مطالعه حاضر با هدف بررسي نقش واسطه اي خشونت زناشويي در رابطه بين صفات تاريك شخصيت با فرسودگي زناشويي در زنان متاهل انجام شد. اين پژوهش توصيفي - همبستگي به روش مدليابي معادلات ساختاري انجام شد. جامعه آماري پژوهش، تمامي زنان متاهل مراجعه كننده به مراكز بهزيستي و مشاوره شهر تنكابن در سال 1401 بودند. نمونه پژوهش 278 نفر از زنان متاهل بودند كه به روش در دسترس انتخاب شدند. به منظور جمع آوري داده ها از سنجش فرسودگي زناشويي (CBM) پاينز (1996)، پرسش‌نامه هاي تاكتيك‌هاي حل تعارض (CTS-2) استراس و همكاران  (1996) و سه گانه تاريك شخصيت (SD3) جونز و پالهوس (2014) استفاده شد. نتايج پژوهش نشان داد مدل پيشنهادي از برازش مطلوب برخوردار بوده است. همچنين نتايج نشان داد كه اثر مستقيم صفات تاريك شخصيت بر خشونت زناشويي و فرسودگي زناشويي و خشونت زناشويي بر فرسودگي زناشويي معنادار بود (0.05 P). در نهايت نتايج نشان داد كه نقش ميانجي خشونت زناشويي بين صفات تاريك شخصيت و فرسودگي زناشويي معنادار بود (0.05 P). مي توان نتيجه گرفت كه صفات تاريك شخصيت به صورت مستقيم و به واسطه خشونت زناشويي مي توانند بر فرسودگي زناشويي تاثير داشته باشند.