پيش‌بيني اضطراب رابطه جنسي بر اساس خودپنداره جنسي و طرح‌واره‌هاي جنسي در مردان داراي نارسايي قلبي

پژوهش حاضر با هدف پيش‌بيني اضطراب رابطه جنسي بر اساس خودپنداره جنسي و طرح‌واره‌هاي جنسي در مردان داراي نارسايي قلبي انجام شد. روش پژوهش حاضر توصيفي - همبستگي بود. جامعه آماري شامل مردان مبتلا به نارسايي قلبي مراجعه‌كننده به بيمارستان شهيد دكتر لواساني شهر تهران در 6 ماهه اول (فروردين تا شهريور) سال 1402 بود كه از بين آنها 287 نفر با استفاده از روش نمونه‌گيري هدفمند به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. داده‌ها از طريق مقياس اضطراب رابطه جنسي ديويس و همكاران (2006،SCAS )، پرسشنامه خودپنداره جنسي اسنل (1995،MSSCQ ) و مقياس طرح‌واره جنسي مردان اندرسون و همكاران (1999،MSSS ) جمع‌آوري گرديد. جهت تجزيه‌ و تحليل داده‌ها از رگرسيون چندگانه استفاده شد. يافته‌هاي پژوهش نشان داد خودپنداره جنسي و طرح‌واره‌هاي جنسي، قادر به پيش‌بيني اضطراب رابطه جنسي بوده‌اند (0.05 p) و درمجموع 54.1 درصد از واريانس اضطراب رابطه جنسي را تبيين مي‌كنند. بنابراين مي‌توان نتيجه گرفت كه خودپنداره جنسي و طرح‌واره‌هاي جنسي نقش معني‌داري در پيش‌بيني اضطراب رابطه جنسي دارند و لزوم توجه به اين عوامل براي كاهش اضطراب رابطه جنسي در مردان داراي نارسايي قلبي ضروري به نظر مي‌رسد.