اثربخشي درمان شناختي رفتاري هافمن بر اضطراب بيماري، تنظيم هيجان و تاب‌آوري در زنان مبتلا به اضطراب كرونا

پژوهش حاضر با هدف تعيين اثربخشي درمان شناختي رفتاري هافمن بر اضطراب بيماري، تنظيم هيجان و تاب‌آوري در زنان مبتلا به اضطراب كرونا انجام شد. روش پژوهش حاضر نيمه‌آزمايشي با طرح  پيش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه كنترل و مرحله پيگيري سه‌ماهه بود. جامعه آماري پژوهش، كليه زنان مبتلا به اضطراب كرونا مراجعه‌كننده به كلينيك‌ها و مراكز مشاوره شهر تهران در سال 1401 بودند كه به روش هدفمند 30 نفر انتخاب و به روش تصادفي در گروه آزمايش و كنترل قرار گرفتند. ابزارهاي سنجش شامل پرسشنامه اضطراب بيماري سالكووسكيس و همكاران (2002، HAI)، تنظيم هيجان گراس و جان (2003، ERQ) و تاب‌آوري كانر و ديويدسون (2003، CD-RIS) بود. گروه آزمايش مداخله شناختي رفتاري هافمن و اوتو (2018) در 8 جلسه 90 دقيقه‌اي هفته‌اي 2 بار و گروه كنترل هيچ مداخله‌اي دريافت نكردند. براي تجزيه‌وتحليل داده‌ها از روش تحليل واريانس با اندازه‌گيري مكرر با نرم‌افزار spss-26 استفاده شد. نتايج تحليل واريانس يك‌طرفه نشان داد بين نمره پيش‌آزمون، پس‌آزمون و پيگيري اضطراب بيماري، تنظيم هيجان و تاب‌آوري در گروه كنترل و آزمايش تفاوت معناداري وجود دارد (0.01 P). بنابراين درمان شناختي رفتاري هافمن بر اضطراب بيماري، تنظيم هيجان و تاب‌آوري در زنان مبتلا به اضطراب كرونا مؤثر بوده است و اين اثربخشي نيز ماندگار بود و در نهايت موجب بهبود اضطراب كرونا مي‌شود.