مقايسه اثربخشي آموزش هوش معنوي و تنظيم شناختي هيجان بر خود ناتوان ‌سازي تحصيلي دانش‌آموزان نوجوان

هدف از پژوهش حاضر مقايسه اثربخشي آموزش هوش معنوي و تنظيم شناختي هيجان بر خودناتوان‌سازي تحصيلي دانش‌آموزان نوجوان بود. روش پژوهش نيمه آزمايشي با طرح پيش‌آزمون_پس‌آزمون با گروه كنترل بود. جامعه آماري پژوهش شامل تمامي دانش‌آموزان نوجوان دختر پايه دهم شهرستان بيرجند به تعداد 2195 نفر بود كه در سال تحصيلي 1401-1400 مشغول به تحصيل بوده‌ند. نمونه پژوهش طبق جدول كوهن، براي هر گروه 25 نفر در نظر گرفته شد كه با استفاده از نمونه‌گيري در دسترس 75 نفر انتخاب و سپس در دو گروه آزمايش (آموزش هوش معنوي و آموزش تنظيم شناختي هيجان) و كنترل به روش تصادفي ساده گمارده شدند. دو گروه آزمايش، مداخله مبتني بر هوش معنوي و آموزش تنظيم شناختي هيجان را كه هر دو در هشت جلسه 90دقيقه‌اي تنظيم شدند دريافت كردند. براي جمع‌آوري داده‌ها از مقياس خودناتوان‌‌سازي تحصيلي جونز و رودوالت (1982، SHS) استفاده شد. داده‌ها به‌وسيله تحليل كوواريانس چندمتغيري تجزيه و تحليل شدند. يافته‌ها نشان داد كه با كنترل اثر پيش‌آزمون، بين ميانگين پس‌آزمون خودناتوان‌سازي تحصيلي در سه گروه تفاوت معني‌داري در سطح 0.05 وجود داشت. علاوه بر اين بين ميانگين دو گروه آزمايش در خودناتوان‌سازي تحصيلي، تفاوت معني‌داري در سطح 0.05 وجود داشت. از يافته‌هاي فوق مي‌توان نتيجه گرفت كه براي كاهش خودناتوان‌سازي تحصيلي استفاده از آموزش هوش معنوي، از اثربخشي بيشتري برخوردار است.