مدل علّي رابطه سبك‌هاي دلبستگي و نوموفوبيا: نقش ميانجي سه‌گانه تاريك شخصيت

پژوهش حاضر با هدف تعيين مدل علّي رابطه سبك‌هاي دلبستگي و نوموفوبيا با نقش ميانجي سه گانه تاريك شخصيت انجام شد. روش پژوهش توصيفي-همبستگي از نوع مدل يابي معادلات ساختاري بود. جامعه آماري شامل دانشجويان مقطع كارشناسي و كارشناسي ارشد دانشگاه گيلان در سال تحصيلي 1402-1401 بود كه با روش نمونه گيري در دسترس 250 نفر از آنان انتخاب شدند. ابزار  جمع‌آوري داده‌ها در پژوهش حاضر فرم كوتاه سه‌گانه تاريك (SD3؛ جونز و پائولوس، 2014)، مقياس سبك دلبستگي (AAS؛ هازن و شيور، 1987) و پرسشنامه نوموفوبيا (NMP-Q؛ يلدرام و كوريا، 2015) بود. نتايج نشان داد مدل پيشنهادي از برازش خوبي برخوردار بوده است. همچنين يافته‌ها نشان داد كه سبك دلبستگي ايمن اثر مستقيم منفي بر نوموفوبيا و سبكهاي دلبستگي اجتنابي و دوسوگرا و سه‌گانه تاريك ماكياولي، خودشيفتگي و سايكوپاتي اثر مستقيم مثبت بر نوموفوبيا دارند (0.01 P). از طرفي نتايج نشان داد كه سبك‌هاي دلبستگي از طريق سه‌گانه تاريك شخصيت بر نوموفوبيا اثر غير مستقيم دارند (0.01 P). بنابراين مي‌توان نتيجه گرفت كه صفات تاريك شخصيت نقش ميانجي در رابطه بين سبك‌هاي دلبستگي و نوموفوبيا دارد.