ارزيابي آثار فناوري اطلاعات و ارتباطات در توانمندسازي زنان روستايي: مطالعه موردي بخش كاغذكنان، استان آذربايجان شرقي

استفاده از فناوري اطلاعات و ارتباطات در تسهيل و تسريع بيشتر تبادل اطلاعات ميان زنان روستا مفيد و تأثيرگذار بوده و مي‌تواند توانمندسازي آنان را در ابعاد مختلف به همراه داشته باشد. هدف اصلي تحقيق حاضر ارزيابي نقش فناوري اطلاعات و ارتباطات در توانمندسازي زنان روستايي است. جامعه آماري تحقيق، زنان بالاي 18 سال ساكن در نه روستاي انتخاب شده با استفاده از روش نمونه گيري تصادفي ساده (روش قرعه كشي) بخش كاغذكنان استان آذربايجان شرقي است كه داراي 2134 زن بالاي 18 سال بود. تعداد نمونه لازم براي تكميل پرسش‌نامه با استفاده از فرمول كوكران 318 زن روستايي محاسبه شد. جهت گردآوري اطلاعات از روش كتابخانه‌اي و ميداني (پرسش‌نامه) استفاده شد. روايي پرسش نامه با استفاده از نقطه نظرهاي ده نفر از اساتيد دانشگاه تبريز و زنجان مورد بررسي قرار گرفت و اصلاحات لازم بر روي آن اعمال شد. جهت ارزيابي ميزان پايايي شاخص‏ هاي تحقيق از روش آلفاي كرونباخ براي 30 نمونه اوليه استفاده شد. مقدار آلفاي كرونباخ برابر 0.75 به دست آمد كه نشان دهنده مناسب بودن پايايي ابزار تحقيق است. جهت تحليل مطلوبيت مؤلفه‌هاي توانمندسازي زنان از آزمون t تك نمونه‌اي استفاده شد. براساس نتايج آزمون، به ترتيب مؤلفه سياسي، اقتصادي و اجتماعي بيشترين مطلوبيت را داشته‌اند و مؤلفه روان شناختي نيز نامطلوب بوده است. همچنين نتايج معادلات ساختاري نشان داد فناوري اطلاعات و ارتباطات بيشترين تأثير را در توانمندسازي روان‌شناختي، سياسي، اجتماعي و اقتصادي زنان روستايي به ترتيب با مقدار بار عاملي 0/481، 0/354، 0/301 و 0/247 دارند. ارتقاي دسترسي زنان به فناوري اطلاعات و ارتباطات همراه با آموزش هاي مرتبط مهم ترين پيشنهادهاي تحقيق حاضر بود.