بررسي اثر عصارۀ هيدروالكلي ماشك (Vicia sativa) بر زخم‌هاي پوستي در موش‌هاي صحرايي ديابتي شده با استرپتوزوتوسين

مقدمه: اختلال در عملكرد سلول‌هاي بتاي پانكراس سبب كاهش انسولين و افزايش گلوكز سرم مي‌شود و به‌دنبال آن سبب ايجاد بيماري ديابت مي‌شود. ديابت با آسيب به ارگان‌هاي مختلف سبب اختلال در عملكرد آنها شده كه از جمله بافت‌هايي كه در معرض آسيب ديابت قرار مي‌گيرد پوست است. از اين‌رو با هدف بررسي اثر عصارۀ هيدروالكلي ماشك (Vicia sativa) بر زخم‌هاي پوستي ناشي از قند خون بالا پرداختيم.روش‌ها: در اين مطالعه 48 سر موش نر نژاد ويستار با محدودۀ وزني 220 تا 250 گرم به 4 گروه كنترل، شم، تجربي يك (گروه ديابتي+ اوسرين)، تجربي دو (ديابتي+ ماشك) تقسيم گرديدند. هم‌زمان با ديابتي شدن موش‌ها با دوزmg/kg  50 استرپتوزوتوسين، مابقي گروه‌ها بافر سيترات را به‌صورت درون صفاقي دريافت كردند. بعد از بيهوش شدن موش‌ها با ماده بيهوشي و تراشيدن موهاي پشت آنها در گروه‌هاي مورد آزمايش زخمي به طول 3 سانتي‌متر در سمت چپ ستون فقرات ايجاد شد و گروه‌هاي تحت درمان با به‌مدت 14 روز عصارۀ ماشك با دوز mg/kg 200 بر زخم‌ها زماد گرديد. روند ترميم زخم به‌صورت ماكروسكوپي و ميكروسكوپي در روزهاي 7 و 14 مورد بررسي قرار گرفت.يافته‌ها: زخم گروه‌هاي ديابتي شده با استرپتوزوسين در مقايسه با گروه كنترل ترميم ديرتري نشان داد و التيام زخم در گروه‌هاي تجربي تيمار شده با عصارۀ الكلي ماشك نسبت به گروه كنترل از سرعت بيشتري برخوردار بود.نتيجه‌گيري: نتايج حاكي از آن بود كه عصارۀ الكلي ماشك موجب تسريع ترميم زخم‌هاي پوستي نمونه‌هاي سالم و ديابتي مي‌شود.