مقايسه اثربخشي طرحواره‌درماني و شناخت‌درماني‌ مبتني ‌بر ‌ذهن‌آگاهي بر نگراني و بهزيستي‌روانشناختي زنان نابارور

مقدمه: ناباروري يك وضعيت شايع در زنان در سن باروري است كه اغلب با مشكلات روان‌شناختي همراه است.هدف: پژوهش حاضر باهدف مقايسه تأثير مداخله هاي طرحواره درماني و شناخت درماني مبتني بر ذهن آگاهي بر نگراني و بهزيستي روان شناختي در زنان نابارور انجام شد. روش: اين مطالعه در چارچوب يك طرح شبه آزمايشي چند گروهي با پيش‌آزمون- پس‌آزمون و پيگيري همراه با گروه كنترل انجام شد. از بين زنان مراجعه‌كننده به مراكز ناباروري شهر ساري در سال 1401 با استفاده از روش نمونه‌گيري در دسترس 45 نفر انتخاب و به‌صورت تصادفي در دو گروه مداخله و يك گروه كنترل، هر گروه 15 نفر گمارش شدند. ‌مداخله هاي طرحواره درماني در 12 جلسه و شناخت ‌درماني‌ مبتني‌ بر ‌ذهن آگاهي در 8 جلسه 90 دقيقه‌اي به‌صورت ‌گروهي ارائه شدند. پرسش نامه هاي نگراني (ماير و همكاران،1990) و بهزيستي ‌روان‌شناسي ريف(1989) در مراحل پيش‌آزمون، پس‌آزمون و پيگيري سه‌ماهه توسط شركت‌كنندگان تكميل شدند. يافته‌هاي به‌دست‌آمده با استفاده از آزمون تحليل واريانس آميخته و بونفرني در فضاي نرم‌افزار SPSS26 مورد تجزيه‌وتحليل قرار گرفت.يافته‌ها: تفاوت معناداري بين گروه هاي درمان مبتني بر طرحواره و ذهن آگاهي با گروه كنترل وجود داشت. هر دو مداخله تأثيرات معناداري بر كاهش نگراني و افزايش بهزيستي روان شناختي در زنان نابارور داشتند (0.001 P). همچنين، بين اثربخشي گروه‌هاي آزمايش بر نگراني و بهزيستي روان‌شناختي در مراحل پس‌آزمون و پيگيري تفاوت معناداري مشاهده نشد. (0.05 P).نتيجه‌گيري: نتايج اين مطالعه حاكي از اثرات همسان طرحواره درماني و شناخت درماني مبتني بر ذهن آگاهي بر نگراني و بهزيستي روان‌شناختي زنان نابارور در ايران بود. ازاين‌رو متخصصين، پژوهشگران و درمان گران اين حوزه مي‌توانند از اين مداخله‌ها به‌عنوان گزينه‌هاي مؤثر درماني جهت بهبود كاركردهاي روان‌شناسي زنان نابارور در كنار درمان‌هاي پزشكي آن‌ها استفاده كنند.