ارائه مدل ساختاري اعتياد به بازي‌هاي آنلاين بر اساس طرد اجتماعي و توانمندي شناختي با نقش ميانجي اجتناب هيجاني

مقدمه: استفاده بيمارگونه از بازي هاي رايانه اي در سال هاي اخير به يكي از مهم ترين دغدغه هاي متخصصان در حوزه سلامت روان تبديل شده است. هدف: هدف اين پژوهش ارائه مدل ساختاري اعتياد به بازي هاي آنلاين بر اساس طرد اجتماعي و توانمندي شناختي با نقش ميانجي اجتناب هيجاني بود. روش: روش اين پژوهش توصيفي از نوع همبستگي بود. جامعه‏‌ي‏ آماري شامل تمامي دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهر اردبيل در سال تحصيلي 1402-‏ 1401 بود كه 226 نفر از آن‌ها به روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شدند. داده‌‏ها با استفاده از پرسشنامه هاي اعتياد به بازي‌هاي آنلاين وانگ و چانگ (2002)، توانايي هاي شناختي نجاتي (1392)، طرد اجتماعي همسال لو- ويسل و همكاران (2013) و پرسشنامه اجتناب هيجاني كندي (2015) جمع آوري، با استفاده از مدل‌يابي معادلات ساختاري و نرم‌افزارهاي SPSS نسخه 20 و Amos نسخه 22 تجزيه‌وتحليل شد. يافته‌ ها: نتايج نشان داد كه ضرايب مسيرهاي مستقيم طرد اجتماعي (0.18β=، 0.004 P=) و توانمندي شناختي به اجتناب هيجاني (0.62β=، 0.001 P)، طرد اجتماعي (0.50β=، 0.001 P)، توانمندي شناختي (0.25β=، 0.009 P=) و اجتناب هيجاني به اعتياد به بازي هاي آنلاين (0.39β=، 0.001 P) معني دار بود. نتايج اثرات غير مستقيم نيز نشان داد كه اجتناب هيجاني در اين مدل نقش ميانجي گري دارد (0.005 P).نتيجه‌گيري: نتايج نشان داد كه طرد اجتماعي و توانمندي شناختي از طريق ميانجي گري اجتناب هيجاني بر اعتياد به بازي هاي آنلاين اثر مي گذارند؛ بنابراين برگزاري كارگاه ‌هايي با هدف كاهش و پيشگيري از اعتياد به‌به بازي هاي آنلاين توصيه مي ‌شود.