تأثير سبك‌هاي فرزندپروري بر طرحواره‌هاي ناسازگار اوليه با نقش ميانجي سبك‌هاي مقابله‌اي ‌جبران افراطي و اجتناب

مقدمه: طبق مطالعات شدت طرحواره هاي ناسازگار اوليه به طور مستقيم با تجارب والديني و شيوه هاي مقابله مرتبط است. هدف: پژوهش حاضر، با هدف بررسي تأثير سبك هاي فرزندپروري بر طرحواره هاي ناسازگار اوليه با نقش ميانجي سبك هاي مقابله اي جبران افراطي و اجتناب انجام شد. روش: اين پژوهش توصيفي از نوع همبستگي (مدل يابي معادلات ساختاري) بود. جامعه آماري پژوهش تمامي دانشجويان مشغول به تحصيل در دوره كارشناسي در سطح كشور بود كه با روش نمونه گيري خوشه اي چندمرحله اي (پس از تقسيم كل كشور به 5 ناحيه و انتخاب 5 دانشگاه توسط شخص محقق و پنج همكار آموزش ديده)، 1509 شركت كننده به عنوان نمونه انتخاب شدند و به پرسشنامه هاي طرحواره يانگ (YSQ S3)، فرزندپروري يانگ (YPI)، اجتناب يانگ راي (YRAI) و جبران افراطي يانگ (YCI) پاسخ دادند. تجزيه و تحليل داده ها با روش تحليل معادلات ساختاري به كمك نرم افزارهاي SPSS 23 و AMOS 24 انجام شد. يافته ‌ها: يافته ها برازش مناسب مدل (0.93CFI= ,31.77, X2/df =0.087RMSEA=) را نشان داد. سبك هاي فرزندپروري بر طرحواره هاي ناسازگار اوليه اثر مستقيم و مثبت (0.27β=) معنادار داشت (P 0.01). همچنين، سبك هاي فرزندپروري از طريق متغيرهاي ميانجي سبك هاي مقابله اي اجتناب و جبران افراطي بر طرحواره هاي ناسازگار اوليه اثر غيرمستقيم و مثبت (0.21β=) معنادار را دارا بود (P 0.01). تخمين بوت استراپ براي بررسي معناداري اثرات استفاده شد. نتيجه گيري: از نتايج اين پژوهش مي توان جهت تبيين عوامل مؤثر بر طرحواره هاي ناسازگار اوليه و به عنوان مدل مناسبي براي طراحي برنامه هاي جامع در اين زمينه بهره برد.