بررسي ارتباط بين صفات چهارگانه تاريك شخصيت و حيطه هاي خاصِ خطر پذيري در جمعيت عمومي جوانان

مقدمه: صفات تاريك شخصيت به عنوان خوشه اي از صفات آزارنده اجتماعي شناخته مي شود كه با مجموعه اي از عوامل خطر سلامت روان و مشاركت در رفتارهاي پرخطر مرتبط شده است اما مشخص نيست كه هر كدام از صفات جامعه ستيزي، ديگر آزاري، خودشيفتگي و ماكياوليانيسم به شكل اختصاصي با كدام حيطه هاي خاص رفتارهاي پرخطر ارتباط بيشتري دارند. هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسي ارتباط بين صفات چهارگانه تاريك شخصيت و حيطه هاي خاصِ  خطر پذيري در جمعيت عمومي جوانان شهر تهران انجام شد. روش: پژوهش حاضر از نوع مطالعات توصيفي همبستگي بود. جامعه آماري پژوهش شامل كليه جوانان 18 تا 40 ساله شهر تهران در بازه زماني اجراي پژوهش بود كه به روش نمونه گيري در دسترس  و در قالب نمونه گيري آنلاين 848 نفر وارد مطالعه شدند. ابزار پژوهش شامل مقياس چهارگانه كوتاه شخصيت (SD4) (پالهوس و همكاران ،2021) و  مقياس خطرپذيري خاص حيطه (DOSPERT) (بلايس وبر، 2006) بود. جهت تحليل داده‌ها از روش همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون با روش ورود گام به گام با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 26 انجام شد. يافته ‌ها: ماتريس همبستگي متغيرهاي پژوهش با رفتارهاي پرخطر نشان داد كه  همه مؤلفه‌هايي كه تحت عنوان مؤلفه‌هاي آزارنده اجتماعي و يا صفات چهارگانه تاريك شخصيت مطرح هستند مانند جامعه‌ستيزي، ديگرآزاري (ساديسم)، خودشيفتگي و ماكياوليانيسم با حيطه هاي خاص خطر پذيري  ( اجتماعي، تفريحي، قماربازي، سلامتي و اخلاقي) همبستگي مثبت و معنادار دارند و از ميان اين صفات چهارگانه، جامعه‌ستيزي و ديگرآزاري بالاترين ميزان ‌همبستگي و خودشيفتگي و ماكياوليانيسم به ميزان كمتري با رفتارهاي پرخطر همبستگي داشته‌اند، اين در حالي بود كه فقط ماكياوليانيسم و خودشيفتگي با حيطه سرمايه گذاري پرخطر مرتبط بودند. نتيجه گيري: تصميم گيري باليني در خصوص سنجش ارتباط بين صفات تاريك شخصيت و رفتارهاي پرخطر  زماني دقيق تر است كه به جاي سنجش ارتباط كلي اين مولفه ها با همديگر ارتباط خاص و ويژه  صفت حيطه  آن ها نيز مد نظر قرار بگيرد.