اثربخشي مداخلات آموزش شناختي، تحريك الكتريكي جمجمه‌اي و تركيب آن‌ها بر توجه و حافظه تأخيري افراد مبتلابه آسيب خفيف شناختي

مقدمه: نقص خفيف شناختي  (MCI) از نيم‌رخ‌هاي شناختي سالمندي است كه نيازمند رسيدگي و درمان است. ازجمله انواع درمان‌هاي توان‌بخشي شناختي مي‌توان به تحريك مغزي غيرتهاجمي و آمورش مغزي در درمان نقص خفيف شناختي اشاره نمود. هدف: هدف پژوهش حاضر، اثربخشي مداخلات آموزش شناختي، تحريك الكتريكي جمجمه‌اي و تركيب آن‌ها بر توجه و حافظه تأخيري افراد مبتلابه آسيب خفيف شناختي است. روش:  اين پژوهش طرح تجربي مورد منفرد، از نوع مقايسه درمان‌هاي چندگانه با پيگيري است. جامعه آماري شامل سالمندان مبتلابه نقص خفيف شناختي مراجعه‌كننده به كلينيك حافظه بيمارستان مدرس اصفهان سال1402 مي‌باشد. مطابق با طرح پژوهش ، دو بيمار به روش نمونه‌گيري هدفمند انتخاب و درمان‌هاي سه‌گانه با توالي تحريك الكتريكي جمجمه‌اي، درمان تركيبي شامل آموزش مغزي به همراه تحريك الكتريكي جمجمه‌اي و آموزش مغزي براي آن‌ها اجرا گرديد. يافته‌ها: نتايج مرحله پيگيري نفر اول و دوم براي متغير توجه به ترتيب100PND1= ؛ 19.05 RCI1=؛ 100PND2= ؛ 19.05RCI2=  و براي متغير حافظه تأخيري نفر اول و دوم به ترتيب برابر است با: 100PND1=؛ 13RCI1=؛ 100PND2=؛ 15RCI2= بنابراين چيدمان درماني تحريك الكتريكي جمجمه‌اي؛ درمان تركيبي و آموزش مغزي بر توجه و حافظه تأخيري تأثير مثبت معناداري دارد. نتيجه‌گيري: تحريك الكتريكي جمجمه‌اي با تأثير بر انتقال‌دهنده‌هاي عصبي و شبكه‌هاي نوروني زمينه را براي اثرگذاري آموزش مغزي از طريق ايجاد سيناپس‌هاي جديد و تغيير در آرايش دندريتي فراهم مي‌كند درنتيجه اثرات هم‌افزايي آن‌ها به بهبود رفتار‌هاي شناختي مي‌انجامد.