پويايي قدرت و سازوكار مشروعيت در حقوق عمومي مدرن: كاوشي در نهاد اساسي‌گرايي و حكمراني دموكراتيك (با نگاهي به نظام حقوقي ايالات‌متحده)

اساسي‌گرايي دموكراتيك از مفاهيم عميقي است كه از يك سو بر مشروعيت قانون اساسي در انعكاس اراده عمومي و از سوي ديگر بر جايگاه حوزه عمومي به‌عنوان بستري براي گفتگوي عمومي در جهت همگرايي اين دو تأكيد مي‌كند. پژوهش حاضر در سطح كلان به كاوشي جامع از حقوق عمومي مدرن با تمركز بر تعامل ميان قانون اساسي، قدرت مؤسس و حكمراني دموكراتيك و در سطح خرد به تبيين برساخت‌هاي كليدي در حقوق عمومي مدرن مانند حوزه عمومي، نافرماني مدني، پويايي قدرت، سازوكار كنترل و تعادل، اساسي‌گرايي دموكراتيك، گفتگوي عمومي، دموكراسي نمايندگي، حكومت قانون و نظام سياسي مي‌پردازد. اين پژوهش با رويكرد توصيفي-تحليلي و با استفاده از منابع كتابخانه‌اي، چالش‌هاي ذاتي در نظام‌هاي حقوقي معاصر را برجسته نموده و به بررسي روند اساسي‌گرايي و اعمال قدرت مؤسس به‌عنوان مؤلفه‌هاي اساسي در ايجاد اصول و ساختارهاي حكمراني دموكراتيك مي‌پردازد. بر همين اساس، يافته‌هاي پژوهش، پايبندي به اصول قانون اساسي و رويه‌هاي حقوقي برآمده از آراء دادگاه‌ها در تفسير و اجراي قانون اساسي را برجسته مي‌كند و بر اهميت حقوق عمومي مدرن در حمايت از حكمراني دموكراتيك، حمايت از حقوق فردي و تقويت مشاركت فعال شهروندان در گفتگوي عمومي و حوزه عمومي در شكل‌دهي به فرآيندهاي سياست‌گذاري و تقويت سياست‌هاي عمومي صحه مي‌گذارد. درنهايت، پژوهش حاضر، نظام سياسي را به‌عنوان بستر توزيع قدرت، سياست‌گذاري عمومي و استقرار حاكميت در چارچوب حقوق عمومي مدرن در تعامل با قانون اساسي و حكمراني دموكراتيك تبيين مي‌كند و درك اين برساخت‌ها را براي پيمايش مؤثر در پيچيدگي‌هاي حقوق عمومي مدرن و تحقق جامعه‌اي عادلانه، فراگير و دموكراتيك بايسته قلمداد مي‌كند.