نقش سرمايه اجتماعي در افزايش قدرت نرم جمهوري اسلامي ايران

سرمايه‌اجتماعي: سرمايه اجتماعي يكي از مهم‌ترين شاخصه‌هاي رشد و توسعه هر جامعه‌اي به‌شمار مي‌آيد اصطلاح سرمايه اجتماعي اولين‌بار در اثر كلاسيك «جين جاكوب» با نام مرگ و زندگي شهرهاي بزرگ آمريكايي در سال 1961 به‌كار رفته است. كاربرد اين مفهوم به‌تدريج از دهه 1990 به اين‌سو در رساله‌ها و مقالات دانشگاهي با كارهاي افردي چون جيمز كلمن، پير بورديو، رابرت پاتنام، و فرانسيس فوكوياما افزايش يافته است. مفهوم سرمايه اجتماعي دربرگيرنده مفاهيمي چون اعتماد، همكاري و همياري ميان اعضاي گروه يا جامعه است. مي‌توان گفت اگر سرمايه فيزيكي آن چيزي است كه در ساختمان، زمين يا تجهيزات مولد وجود دارد، سرمايه اجتماعي چيزي است كه در روابط يا شبكه‌هاي خود با ديگر افراد مانند اعتماد، اعتقاد، باورها و ... داريم با اين تفاوت كه مالكيت سرمايه اجتماعي جمعي است و بهره‌برداري از آن حتي ممكن است به افزايش آن منجر شود. سرمايه اجتماعي با متغيرهاي شناخته‌شده جامعه شناختي هم‌چون اعتماد، آگاهي، نگراني درباره ديگران و مسائل عمومي، مشاركت در مسائل عمومي و انسجام و همبستگي گروهي و همكاري ارتباط دارد. به‌زعم فوكوياما سرمايه اجتماعي يكي از عناصر قدرت است. قدرت نرم: با پايان گرفتن جنگ سرد و تغيير در چهره سنتي قدرت، چهره جديدي از قدرت پا به منصه ظهور نهاد كه از آن با عنوان قدرت نرم ياد مي‌شود. اصطلاح قدرت نرم اولين‌بار توسط «جوزف ناي» مطرح گرديد قدرت نرم، توانايي جذب بدون اجبار مردم به‌طرف خود است. مشروعيت محور قدرت نرم است.اگر افراد يا ملتي اهداف كشور ديگر را مشروع بدانند، ترغيب آنان به پذيرش رهبري آن كشور بدون استفاده از تهديد و تطميع آسان‌تر خواهد بود. مشروعيت هم‌چنين مي‌تواند هزينه‌هاي كاربرد قدرت سخت در شرايط لازم را كاهش دهد. قدرت نرم دربرگيرنده گونه‌ها و اشكال مختلفي است كه در ميان آن‌ها بلاشك، نيرومندترين، مؤثرترين و نافذترين شكل قدرت نرم، قدرت اجتماعي است. براساس نظر جوزف ناي، «مشروعيت» محور قدرت نرم است با اين تعريف مي‌توان گفت سرمايه اجتماعي از جمله موضوعات مهمي است كه تاثير به‌سزايي در افزايش قدرت نرم دارد. وضع مفهوم قدرت نرم دلالت به اين معنا دارد و نشان مي‌دهد كه يك نظام سياسي مي‌تواند از سرمايه اجتماعي در راستاي بسيج نيروها براي تحقق اهدافش بهره برد. با عنايت به اهميت سرمايه اجتماعي و كاركرد آن و هم‌چنين مؤلفه‌هاي تشكيل‌دهنده قدرت نرم مي‌توان پي به اين نكته برد كه سرمايه اجتماعي تأثير به‌سزايي در پيشبرد قدرت نرم و افزايش آن دارد.