نسبت سازمان منافقين با جمهوري اسلامي ايران

انقلاب اسلامي ايران به رهبري امام خميني (ره) به‌علت پيروي و تبعيت از اصول و مباني مكتب تشيع و اهل بيت (ع) با تشكل‌ها و احزاب رقيب وارد چالشي تمام‌عيار و راهبردي گرديد. يكي از اين تشكل‌ها سازمان مجاهدين خلق (منافقين) با اصول و مباني التقاطي است كه در دهه‌ي 1340 توسط سه تن از اعضا شاخه‌ي دانشجوئي «نهضت آزادي» تأسيس شد. اين تشكل از همان بدو تأسيس مدعي نجات ايران از زير يوغ امپرياليسم آمريكا و ايادي داخلي‌اش (رژيم پهلوي) با توسل به نبرد مسلحانه بود.اين تشكل تروريستي به‌رغم تمام فراز و فرودهاي فعاليت‌هايش در طول تقريباً پنج دهه، ليكن در يك موضع و رويكرد ثابت بوده است و آن عناد با انقلاب اسلامي و اصل ولايت فقيه بوده است (بهرامي،1391، 22). اختلاف و تعارض ديرينه‌ي سازمان مجاهدين خلق (سازمان منافقين) با انقلاب اسلامي به رهبري امام خميني در زمينه‌هاي اعتقادي، سياسي، اجتماعي و فرهنگي است. در حوزه‌ي اعتقادي عدم‌اعتقاد به جهان‌شمول بودن اصول و مباني اسلام و التقاط با اصول و مباني ماركسيستي و «مصادره به مطلوب» مفاهيم و ارزش‌هاي اسلامي به‌منظور پوشاندن و استتار كفر و الحاد ماركسيستي. در حوزه‌ي سياسي وابستگي به الگوهاي بيگانه و وارداتي ماركسيستي. در زمينه‌ي فرهنگي و اجتماعي، عدم‌اعتقاد به نقش واقعي توده‌هاي مردم در روند تحولات انقلابي.