تأثير قارچ مايكوريزا، اسيد هيوميك و اسيد ساليسيليك بر صفات مورفولوژيك و بيوشيميايي و ميزان جذب عناصر غذايي در گياه بادرنجبويه (Melissa officinalis L. cv Citronella)

امروزه تلاش‌هاي زيادي به‌منظور يافتن راه‌هاي مناسب براي ارتقاء كيفيت خاك و محصولات كشاورزي انجام گرفته است، كه يكي از اين راهكارها به‌كار بردن كودهاي زيستي و كودهاي آلي است. اين پژوهش به‌منظور بررسي اثر قارچ مايكوريزا (M) (Funneliformis mosseae) و سطوح مختلف اسيد هيوميك (HA) (صفر، 200 و 400 ميلي‌گرم در هر گلدان) و اسيد ساليسليك (SA) (صفر، 100 و 200 ميلي‌گرم در ليتر) بر شاخص‌هاي رشدي، صفات بيوشيميايي و ميزان عناصر غذايي در گياه بادرنجبويه (Melissa officinalis L. cv. Citronella) در گلخانه‌اي در شمال ايران اجرا شد. آزمايش به‌صورت طرح كاملاً تصادفي با 3 تكرار انجام شد. نتايج حاصل از اين آزمايش نشان داد، تمام تيمارها بر صفات مورد بررسي اثر معني‌دار داشتند. بيش‌ترين مقادير وزن تازه و خشك شاخساره، فنل كل، فلاونوئيد، نيتروژن، فسفر و پتاسيم در تيمار M +وHAو400 +وSAو200 مشاهده شد و بيش‌ترين وزن تازه و خشك ريشه و حجم ريشه در تيمار M +وHAو400 + SAو100 به‌دست آمد. همچنين بيش‌ترين محتواي كلروفيل كل و عملكرد اسانس در تيمار M +وHAو200 +وSAو200 به‌دست آمد. به‌طور كلي تيمار قارچ مايكوريزا به همراه اسيد هيوميك 400 ميلي‌گرم در هر گلدان و اسيد ساليسيليك 200 ميلي‌گرم در ليتر تيمار مؤثري براي بهبود رشد رويشي، صفات بيوشيميايي و جذب عناصر غذايي در گياه بادرنجبويه است.