نقش واسطه‌اي تاب‌آوري روان‌شناختي در رابطه بين ارزيابي‌هاي شناختي و راهبردهاي مقابله شناختي با رفتارهاي سلامت و بهزيستي هيجاني

اين پژوهش با هدف آزمون تعيين نقش واسطه‌اي تاب‌آوري روان‌شناختي در رابطه بين ارزيابي‌هاي شناختي و راهبردهاي مقابله شناختي با رفتارهاي سلامت و بهزيستي هيجاني بود روش اين پژوهش همبستگي بود و براي اين منظور از طريق روش نمونه‌برداري در دسترس 500 دانشجو (250 پسر و 250 دختر) انتخاب شدند و به پرسشنامه نظم‌جويي شناختي هيجان (گارنفسكي، كرايج و اسپيناون، 2001)، مقياس ارزيابي تنيدگي (رويلي، رويسچ، جاريكا و واگن، 2005)، مقياس تاب‌آوري نوجوان (اُشيو، ناكايا، كانيكو و ناگامني، 2002)، نيمرخ سبك زندگي ارتقاءدهنده سلامت (والكر، سيچريست و پندر، 1995) و فهرست عواطف مثبت و منفي (واتسون، كلارك و تلگن، 1988) پاسخ دادند. نتايج نشان داد كه مدل مفروض واسطه‌مندي كامل تاب‌آوري روان‌شناختي در رابطه ارزيابي‌هاي شناختي و راهبردهاي مقابله شناختي با رفتارهاي سلامت و بهزيستي هيجاني در دانشجويان با داده‌ها برازندگي مطلوبي داشت. نتايج تخصيص جنسي روابط در مدل مفروض بر حسب مقادير كواريانس‌هاي ساختاري، وزن‌هاي ساختاري و وزن‌هاي اندازه‌گيري در دانشجويان زن و مر هم‌ارز بودند. نتايج اين پژوهش نشان مي‌دهد كه در بين دانشجويان بخشي از پراكندگي مشترك دواير مفهومي ارزيابي‌هاي شناختي و راهبردهاي مقابله با رفتارهاي سلامت و بهزيستي هيجاني از طريق تاب‌آوري قابل تبيين است.