خوانش آيكونولوژيك شخصيت ليلي در نقاشي‌هاي ليلي و مجنون باتوجه به دلالت هاي اجتماعي دوره قاجار ازمنظر اروين پانوفسكي (1892-1968 م)

نقاشي با تأثيرپذيري از ادبيات و تاريخ ايراني، يكي از نمودهاي ارتباط هنر و ادبيات است كه در فرهنگ ايراني همواره جايگاه ويژه اي داشته است. مطالعه اين آثار مي‌تواند به خوانش هاي جديدي در زمينه مطالعات تصوير با توجه به دلالت هاي اجتماعي منجر شود. صحنه ديدار«ليلي و مجنون» از شاخص‌ترين صحنه‌هاي داستان عاشقانه درخمسه نظامي است كه توسط هنرمندان ايراني بارها به تصوير درآمده است. هدف از اين پژوهش خوانش آيكونولوژيك و پي بردن به واكاوي شخصيت ليلي درچند نقاشي ديدار ليلي و مجنون با يكديگر است كه چند نمونه آن در دوره قاجار مورد بررسي قرارمي گيرد. سؤال پژوهش به اين شرح است برمبناي خوانش آيكونولوژي از منظر پانوفسكي؛ شخصيت ليلي توسط هنرمندان دوره قاجار چگونه بازنمايي شده است؟ روش تحقيق دراين پژوهش توصيفي– تحليلي و با استفاده از منابع كتابخانه‌اي بوده است. شيوه تحليل آثار برمبناي خوانش آيكونولوژيك از منظر پانوفسكي(1892-1968 م) برمبناي شخصيت ليلي دراين نقاشي ها است. نتايج حاصل از اين پژوهش نشان مي‌دهد شخصيت ليلي بر مبناي خوانش آيكونولوژيك درنگاه نخست؛ متأثر از ظاهر زنان در دوره قاجار و بازتاب آن درتصاوير درآرايش و پوشش بوده است .