چارچوب عوامل تبيين‌كننده موفقيت نوآوري باز از ديدگاه شبكه‌هاي نوآوري

ظهور نوآوري باز به ايجاد شبكه‌هاي پيچيده‌اي منجر شده‌ است كه در آن شركت‌ها با انواع مختلفي از شركا و كاربران براي توليد محصولات، خدمات و فناوري‌هاي جديد متحد مي‌شوند. اين بازيگران، همراه با فرايندهاي نوآوري كه انجام مي‌دهند، به‌عنوان شبكه‌هاي نوآوري باز شناخته مي‌شوند. از سوي ديگر استفاده از راهبرد نوآوري باز در كسب‌وكارها نيازمند شناخت عوامل موفقيت بر آنهاست. بنابراين، هدف از انجام اين پژوهش، چارچوب عوامل تبيين‌كننده موفقيت نوآوري باز از ديدگاه شبكه‌هاي نوآوري است. بدين‌منظور از رويكرد فراتركيب استفاده شد كه يكي از روش‌هاي فرامطالعه مي‌باشد. در اين پژوهش، 1346 مطالعه مرتبط منتشرشده در پايگاه‌هاي معتبر علمي بين‌المللي در بازه زماني 2009 تا 2023 ميلادي مورد بررسي قرار گرفت. درنهايت پس از غربالگري، 29 مقاله براي تحليل عميق‌تر شناسايي شدند. يافته‌هاي پژوهش، به استخراج 74 شناسه باز و هشت شناسه محوري شامل دانش شبكه، نوآوري شبكه، ساختار شبكه، بازيگران شبكه، ارتباطات شبكه، هوشمندي شبكه، حاكميت شبكه و توانمندي شبكه منجر شده ‌است. اين تقسيم‌بندي مي‌تواند ابزار مناسبي براي اجراي سياست نوآوري باز از ديدگاه شبكه نوآوري در صنايع مختلف باشد.