تجارب والدين سالمند از زندگي با فرزند بزرگسال مبتلا به اسكيزوفرنيا: يك مطالعه كيفي

اهداف مراقبت از فرزند بزرگسال مبتلا به اسكيزوفرنيا بيشتر توسط والدين انجام مي‌گيرد كه اغلب در سنين سالمندي قرار دارند. شرايط جسمي و سني والدين سالمند و وابستگي مداوم بيماران به آن‌ها، ممكن است بر نحوه مراقبت والدين از فرزند مبتلا به اسكيزوفرنيا تأثير قابل‌ملاحظه‌اي داشته باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسي تجارب والدين سالمند از زندگي با فرزند بزرگسال مبتلا به اسكيزوفرنيا انجام شد. مواد و روش ها در مطالعه حاضر از روش كيفي و رويكرد پديدارشناسي براي جمع‌آوري داده‌ها و از روش هفت‌مرحله‌اي كلايزي براي تحليل داده‌ها استفاده شد. از طريق نمونه‌گيري هدفمند و با استراتژي حداكثر تنوع، 16 نفر از والدين سالمند از بين مراجعه‌كنندگان به مراكز درماني و حمايتي شهر تهران انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از مصاحبه‌هاي عميق نيمه‌ساختاريافته جمع‌آوري شدند. اين مطالعه از چك‌ليست معيارهاي تلفيقي براي گزارش تحقيقات كيفي پيروي كرد. يافته ها 4 مضمون اصلي و 11 زيرمضمون از يافته‌هاي مطالعه استخراج شد. مضمون بار عاطفي شامل 3 زيرمضمون ترس و نگراني بي‌پايان، احساس پشيماني و شرمندگي و غم و خشم فرساينده بود. 3 زيرمضمون ارتباطات اجتماعي و خانوادگي مختل، بي‌ياوري و حمايت ناكارآمد و چالش‌هاي سيستم بهداشت و درمان، مضمون بار مراقبت را تشكيل دادند. در مضمون مراقبت بهينه و مؤثر، زيرمضمون‌هاي تلاش هدفمند براي بهبودي بيمار و تعهد و مسئوليت‌پذيري شناسايي شدند. نهايتاً زيرمضمون‌هاي راهبرد مقابله معنوي، راهبرد سازگارانه روان‌شناختي و راهبرد ناسازگارانه روان‌شناختي در مضمون راهبردهاي مقابله‌اي قرار گرفتند. نتيجه گيري مراقبت از فرزند بزرگسال مبتلا به اسكيزوفرنيا براي والدين سالمند، بار و پيامد روان‌شناختي نامطلوبي به‌همراه دارد. حمايت از والدين سالمند توسط متخصصين مراقبت‌هاي بهداشتي براي غلبه بر چالش‌هاي روان‌شناختي حين مراقبت و استفاده هرچه بيشتر از راهبردهاي سازگارانه روان‌شناختي با برگزاري كارگاه‌ها و مداخلات رواني آموزشي بسيار ضروري است.