باورهاي خودكارآمدي، هيجان‌هاي پيشرفت و بهزيستي تحصيلي: يك تحليل ميانجيگر

هدف: اين پژوهش با هدف آزمون نقش واسطه‌اي هيجا‌ن‌هاي پيشرفت در رابطه‌ بين باور‌هاي خودكارآمدي با بهزيستي تحصيلي در دانشجويان انجام شد.روش: ۳۰۰ دانشجوي كارشناسي (۱۵۰ پسر و ۱۵۰ دختر) كه با استفاده از روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شدند، به پرسشنامه‌ خودكارآمدي تحصيلي (زاژاكووا، لينچ و اسپنشادا، ۲۰۰۵)، نسخه‌ كوتاه پرسشنامه هيجا‌ن‌هاي پيشرفت (عبدالله‌پور، ۱۳۹۴)، سياهه‌ مشغوليت تحصيلي (سالملاـ آرو و آپادايا، ۲۰۱۲) و سياهه‌ فرسودگي تحصيلي (سالملا ـ آرو، كيورا، لسكينن و نورمي، ۲۰۰۹) پاسخ دادند. براي آزمون مدل پيشنهادي پژوهش از روش آماري مدل‌يابي معادله ساختاري استفاده شد.يافته‌ها: نتايج نشان داد كه مدل پيشنهادي واسطه‌مندي نسبي هيجا‌ن‌هاي پيشرفت در رابطه باور‌هاي خودكارآمدي تحصيلي با بهزيستي تحصيلي در دانشجويان با داده‌ها برازش مطلوبي داشت. همچنين، نتايج نشان داد كه در مدل مفروض، تمامي وزن‌هاي رگرسيوني (به جز ضرايب مسير مربوط به اثر مستقيم باور‌هاي خودكارآمدي تحصيلي بر مشغوليت تحصيلي و فرسودگي تحصيلي) از لحاظ آماري معنادار بودند و در اين مدل به ترتيب ۶۱ و ۵۹ درصد از پراكندگي نمرات مشغوليت تحصيلي و فرسودگي تحصيلي از طريق متغير‌هاي مكنون خودكارآمدي تحصيلي و هيجا‌ن‌هاي پيشرفت تبيين شد.نتيجه‌گيري: اين يافته‌ها با پيش‌بيني بهزيستي تحصيلي به عنوان يك نشانگر كيفي اثربخشي زندگي تحصيلي يادگيرندگان از طريق باور‌هاي خودكارآمدي تحصيلي، شواهدي مضاعف و تكميل‌كننده‌اي را در دفاع از آموزه‌هاي نظريه‌ كنترل ـ ارزش هيجانات پيشرفت، فراهم آورد.