نقش واسطه‌اي پردازش هيجاني در رابطه بين سيستم‌هاي مغزي رفتاري با اختلال پانيك

هدف: هدف از مطالعۀ حاضر، بررسي نقش واسطه‌اي پردازش هيجاني در رابطه بين سيستم‌هاي مغزي رفتاري با اختلال پانيك بود.روش: طرح پژوهش حاضر از نوع توصيفي- همبستگي بود. جامعه آماري پژوهش حاضر تمامي دانشجويان دانشگاه اروميه در نيمسال اول تحصيلي ۱۴۰۲-۱۴۰۳ بودند كه تعداد ۳۶۲ نفر از آن‌ها با استفاده از نمونه‌گيري خوشه‌اي چند مرحله‌اي انتخاب و پرسش‌نامه‌هاي سيستم‌هاي مغزي رفتاري كارور و وايت (۱۹۹۴)، پردازش هيجاني (باركر، ۲۰۰۷) و پرسش‌نامه نشانه‌هاي پانيك ليبويتز (۱۹۸۴) را تكميل كردند. تحليل داده‌ها با استفاده از مدل‌يابي معادلات ساختاري انجام شد. تجزيه و تحليل داده‌ها با استفاده از ضريب همبستگي پيرسون و مدل‌سازي معادلات ساختاري از طريق نرم‌افزار‌هاي SPSS نسخه ۲۴ و AMOS نسخه ۲۴ صورت گرفت.يافته‌ها: ارزيابي مدل فرضي پژوهش با استفاده از شاخص‌هاي نيكويي برازش نشان داد كه مدل فرضي، با مدل اندازه‌گيري شده برازش داشت (۹۳/۰=CFI، ۹۶/۰=NFI، ۰۶/۰= RMSEA). مسير‌هاي مستقيم بين سيستم‌هاي مغزي رفتاري با پردازش هيجاني و همچنين سيستم‌هاي مغزي رفتاري و پردازش هيجاني با اختلال پانيك معنادار است (۰۱/۰p ). بنابراين مي‌توان گفت پردازش هيجاني در رابطه‌ بين سيستم‌هاي مغزي رفتاري با اختلال پانيك نقش ميانجي ايفا مي‌كند.نتيجه‌گيري: اين يافته‌ها نقش پردازش هيجاني را در اختلال پانيك مورد تأييد قرار مي‌دهد و بيانگر توجه هر چه بيشتر به سيستم‌هاي مغزي رفتاري مي‌باشد. همچنين مدل سبب شناختي پيشنهادي حاضر مي‌تواند به فهم هرچه بيشتر نقش پردازش هيجاني در اختلال پانيك و اثربخشي درمان‌هاي شناختي رفتاري در افراد مبتلا به پانيك كمك كند.