تحليل ناآرامي‌هاي پاييز ۱۴۰۱ ايران از منظر جنبش‌ نوين اجتماعي كاستلز

فضاي مجازي به‌عنوان پديده‌اي نوظهور منشأ ايجاد تغييرات عمده‌اي در زيست فردي و اجتماعي انسان‌ها شده و بسياري از مفاهيم و الگوهاي سنتي كنش سياسي شناخته شده مانند جنبش‌هاي اجتماعي را دستخوش تحولات بنيادين كرده است. در همين‌راستا «مانوئل كاستلز» پس از جريان بيداري اسلامي و با مطالعه تحولات كشورهاي عربي به بررسي الگوي جديد جنبش‌هاي اجتماعي پرداخته و شاخص‌هايي را براي جنبش‌هاي نوين اجتماعي بيان كرده است. مسئله اين پژوهش تحليل ماهيت ناآرامي‌هاي 1401 ايران با استفاده از نظريه كاستلز است. پرسش اصلي محققان آن است كه آيا ناآرامي‌هاي 1401 ايران بر مبناي نظريه كاستلز، يك جنبش نوين اجتماعي قلمداد مي‌شود؟ روش تحليل در پژوهش حاضر «نظريه مبنا» (نظريه جنبش‌هاي نوين اجتماعي كاستلز) بوده است. يافته‌ها نشان مي‌دهد كه ناآرامي‌هاي 1401 ايران بعضي از شاخص‌هاي كليدي جنبش نوين اجتماعي مدنظر كاستلز را به دليل انحراف پديدآمده از ناحيه دخالت عوامل خارجي، ندارد.