پيامدهاي منفي فردي و اجتماعي مجازات شلاق

مجازات شلاق در طول تاريخ در پاسخ به جرم مورد استفاده قرار گرفته و با مخالفت‌ها و انتقادات بسياري نيز روبه‌رو بوده است. برخي حقوقدانان اين مجازات را خلاف شأن و كرامت انساني، ناقض حقوق بشر، غيراثربخش و موجب تشديد خشونت و انحرافات فردي و اجتماعي مي‌دانند. از طرفي طرفداران مجازات شلاق از منظر مذهبي و قانوني، شلاق را مطابق با احكام شرعي، موافق با نظم عمومي، اثربخش و داراي مصلحت مي‌پندارند. با توجه به اينكه مجازات شلاق از مجازات‌هايي است كه در ايران اجرا مي‌شود و در اصل اين مجازات از سوي نهادهاي بين‌المللي مورد انتقاد قرار گرفته، لازم است شلاق زدن مجرمان از زواياي مختلف به‌ويژه از منظر كيفر شناختي، روان‌شناختي و جامعه‌شناختي مورد تحليل و ارزيابي قرار گيرد. اين مقاله با استفاده از روش توصيفي- تحليلي و با بهره‌گيري از منابع كتابخانه‌اي، سعي دارد به اين پرسش پاسخ دهد كه مجازات شلاق تا چه ميزان اثربخش و منطبق با فلسفه مجازات است؟ و دلايل موافقان و مخالفان اعمال شلاق چيست؟ اين پژوهش ابتدا تاريخچه و مباني مجازات شلاق را بررسي كرده سپس با تحليل آثار و پيامدهاي مجازات شلاق در فرد و اجتماع سعي دارد به اين فرضيه برسد كه مجازات شلاق در اصلاح و بازپروري مجرمان نمي‌تواند اثربخش باشد و به‌طوركلي هر آنچه برگرفته از رويكرد نوين فلسفه مجازات است در اعمال مجازات شلاق به اثبات نمي‌رسد.