بررسي جرم شناختي رفتارهاي مجرمانه نوجوانان ناشي از روابط ابژه

نظريۀ رابطه با اُبژه (شيء) كه نشئت گرفته از نظريه روانكاوي ملاني كلاين است؛ دلالت بر اين دارد كه رفتار انساني تا حدي بازتاب بازنمايي‌هاي دروني و ناخودآگاه ذهن بوده و رفتارهاي انسان از تجربۀ عاطفي و ادراكي دوران كودكي با اُبژۀ پيرامون خود سرچشمه مي‌گيرد. در الگوهاي رابطه با شيء در جمعيت مجرمان خشن كمبودهايي شناسايي شده است؛ با اين حال، در خصوص ارتباط با شي به ويژه بزهكاري نوجوانان پسر كه به دليل جرايم خشونت آميز به حبس افتاده اند، مطالعه اي صورت نگرفته است. مطالعه حاضر چهار بُعد از روابط اُبژه را با نمونه‌اي از هشت مجرم نوجوان پسر كه به دليل جرايم خشونت‌آميز در مركز بازپروري زنداني شده بودند، مورد بررسي قرار داده است و با استفاده از آزمون تلقي موضوعي (TAT) و مقياس شناخت اجتماعي و رابطه با شيء وستن (SCORS) سنجيده شد. هدف از اين مطالعه بررسي علل رفتارهاي مجرميني است كه به دليل اختلالات رواني مرتكب جرم شده‌اند. فرض بر اين است كه افراد دچار اختلال رواني از ويژگي‌هاي مشترك شخصيتي برخوردارند كه در تحقيق حاضر اين اختلالات شخصيتي مجرمين را تجزيه و تحليل خواهيم كرد. سطوح روابط شيء با گزيده‌هاي TAT نشان داده شده و مقايسه بين نتايج و يافته‌هاي ادبيات بررسي شده است.