همسويي رويكرد داعي الاسلام درآموزش خط فارسي با نظريۀ هوش‌هاي چندگانۀ هوارد گاردنر

در اين مقاله موضوع خط فارسي و هنرخوشنويسي، با رويكردي آموزشي و روانشناختي-تربيتي مورد بررسي قرار مي‌گيرد. نكته مهم و مسئله اصلي، خط فارسي و آموزش آن است. در پژوهش حاضر، ضرورت آموزش خط آسان نسخ به دانش آموزان دوران ابتدايي با نگاهي به «رسالۀ خط داعي» و كاربرد قلم نسخ درحروف نگاري برخي كتاب ها، به ويژه در حوزۀآموزش پيشنهاد شده است. رساله خط داعي تاليف سيد محمدعلي داعي‌الاسلام (1255-1330ش) تاكنون به چاپ امروزي نرسيده و دو نسخه از چاپ سنگي آن در اين نوشته، مبناي بررسي بوده است؛ داعي‌الاسلام با رويكردي تربيتي و روانشناختي، هنگام آموزش خط فارسي به فرزندش، به اين نتيجه رسيده بود كه آموزش خط نسخ يا نستعليق به مراتب آسان تر و ذهن‌نشين‌تر از ساير خط‌هاست و و چه بسا در حروف نگاري و طبع نيز كاربردي‌تر باشد.نگارنده، در اين مقاله، به پشتوانۀ رويكردي روانشناختي براساس نظريه «هوش چندگانۀ» هواردگاردنر و برخي پژوهش هايي كه برمبناي آن انجام گرفته است، ضمن اشاره به پژوهش هاي صورت گرفته در موضوع نوع خط كاربردي براي آموزش مبتديان، كاربرد خط نسخ در قلمرو آموزش و حروف نگاري متون آموزشي به نوآموزان را به جاي خط‌هاي هنري و خاص خطاطي و خوشنويسي سودمند مي داند.