عنوان: مطالعه‌ي تأثير جهت‌گيري يادگيري ديجيتالي بر عملكرد تحصيلي دانشجويان دانشگاه لرستان با ميانجي‌گري آمادگي براي تغيير

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسي تأثير جهت‌گيري يادگيري ديجيتالي بر عملكرد تحصيلي دانشجويان دوره‌ي كارشناسي دانشگاه لرستان با ميانجي‌گري آمادگي براي تغيير انجام شده است.روش: در اين پژوهش از روش توصيفي - همبستگي از نوع مدل‌يابي معادلات ساختاري استفاده شده است. جامعه‌ي آماري پژوهش، كليه‌ي دانشجويان مقطع كارشناسي مشغول به تحصيل در نيمسال دوم سال تحصيلي ۱۴۰۱- ۱۴۰۰ دانشگاه لرستان به تعداد ۴۴۳۹ نفر مي‌باشند كه بر اساس جدول كرجسي و مورگان و با استفاده از روش نمونه‌گيري طبقه‌اي نسبي تعداد ۳۵۱ نفر به‌عنوان حجم نمونه انتخاب شدند. گردآوري اطلاعات با استفاده از سه پرسشنامه جهت‌گيري يادگيري ديجيتالي بولن، مورگان و قيوم (۲۰۱۱)، عملكرد تحصيلي دانشجويان ايراني دُرتاج (1383) و آمادگي براي تغيير دانهام و همكاران (۱۹۸۹) انجام شد. تجزيه‌وتحليل داده‌ها با بهره‌گيري از نرم‌افزار SPSS و آزمون مدل‌يابي معادلات ساختاري نرم‌افزار AMOS صورت پذيرفت.نتايج: نتايج نشان داد كه تأثير جهت‌گيري يادگيري ديجيتالي بر عملكرد تحصيلي و آمادگي براي تغيير در دانشجويان مثبت و معنادار است و آمادگي براي تغيير نيز بر عملكرد تحصيلي دانشجويان تاثير مثبت و معناداري دارد. ازسوي‌ديگر، تحليل نقش ميانجي آمادگي براي تغيير نشان داد كه جهت‌گيري يادگيري ديجيتالي علاوه بر تاثير مستقيم خود بر عملكرد تحصيلي دانشجويان (0/414=β)، به‌طور غيرمستقيم و از طريق آمادگي براي تغيير نيز بر عملكرد تحصيلي دانشجويان تاثير مي‌گذارد (0/196=β).نتيجه‌گيري: برازش مدل نهايي پژوهش نشان داد كه تمامي شاخص‌هاي برازش مدل در دامنه قابل قبول قرار دارند. در نتيجه مدل از برازش مناسبي برخوردار است.