برنامه‌ريزي و مديريت توسعه نظام نوآوري و فناوري روستايي در منطقه سيستان

نظام نوآوري و فناوري در جريان توسعه نقش بسزايي را ايفاء مي‌كند. از طرفي توسعه محصولات كشاورزي و شناسايي موانع اثر گذار بر آن يك موضوع فراگير و ملي مي باشد. پژوهش حاضر با هدف، برنامه‌ريزي، شناسايي و تبيين موانع اثرگذار بر توسعه نظام نوآوري فناورانه در منطقه سيستان با استفاده از تكنيك سلسله مراتبي فازي (FAHP) موانع اثرگذار بر توسعه نظام نوآوري روستايي فناورانه شناسايي و رتبه بندي شدند. جامعه آماري شامل 40 نفر از خبرگان و كارشناسان جهاد كشاورزي منطقه سيستان مي باشد و پرسشنامه ابزار اصلي جمع آوري داده ها بود، كه روايي و محتوايي آن توسط خبرگان جهاد كشاورزي تأييدگرديده شد. نتايج مطالعه حاضر نشان دهنده اينست كه موانع مربوط به برنامه ريزي كارآفريني و شكل گيري با وزن نهايي (0.27) بيشترين تأثير را داشته و موانع تحقيقاتي و توسعه اي، موانع قانوني و سياست گذاري، موانع نوآورانه و فناورانه، موانع نهادي- ساختاري، موانع مالي- اعتباري و موانع ترويجي- آموزشي به ترتيب با وزن هاي 0.19، 0.15، 0.14، 0.13، 0.08 و 0.04 در اولويت بعدي قرار گرفته اند. در راستاي توسعه نظام نوآوري فناورانه روستايي توصيه مي شود، سازمان ها و نهادهايي براي تشويق و ترغيب كشاورزان منطقه سيستان به منظور كارآفريني با توجه امكانات منطقه ايجاد گردد.