بررسي و تحليل خسرو و شيرين نظامي با تكيه بر تعارض

تعارض از جمله مسائلي است كه در روابط اجتماعي رخ مي‌نمايد و هنگامي آشكار مي‌شود كه هدف فرد يا گروهي با هدف فرد يا گروهي ديگر در تقابل قرار گيرد. اين عنصر در جريان‌يافتن داستان خسرو و شيرين بسيار مؤثر بوده است. اين مقاله با روش توصيفي ـ تحليلي و براي بررسي تعارض و انواع آن در داستان خسرو و شيرين نوشته شده است. باوجودِ طولاني‌بودن تعارض ميان خسرو و شيرين، اين تعارض نتايج مثبتي داشته است؛ امّا تعارض‌هاي ديگر داستان با نتايج منفي پايان يافته است. انواع تعارضات داستان عبارت‌اند از: 1- تعارض هدف: تعارض خسرو و فرهاد، بهرام و خسرو، و شيرويه و خسرو. 2- تعارض احساسي ـ عاطفي: تعارض شيرين و مريم، شيرين و شكر، و اهل دربار و شيرين. رهيافت‌هايي كه شخصيت‌هاي داستان براي حل تعارض در پيش گرفته‌اند، عبارت‌اند از: 1- رهيافت تسليم‌شدن: رهيافت خسرو دربرابرِ. 2- رهيافت اجتناب: شيرين و مريم. 3- رهيافت برد ـ باخت (رقابت): رهيافت خسرو دربرابرِ فرهاد و شيرويه دربرابرِ. 4- رهيافت برد ـ برد: رهيافت خسرو و شيرين. 5- رهيافت نرمش: روش خسرو در رسيدن به شيرين.