مقايسه سيستم‌هاي مغزي‌- رفتاري، سبك‌هاي تصميم‌گيري و تنظيم‌شناختي هيجان در بزرگسالان با و بدون نشانگان نقص توجه‌ - بيش فعالي

مقدمه: اختلال نقص توجه - بيش ‌فعالي در بزرگسالان داراي تبعات منفي بسياري براي فرد و جامعه است. از اين رو شناسايي عوامل مرتبط با اين اختلال حايز اهميت است. هدف پژوهش حاضر، مقايسه‌ سيستم ‌هاي مغزي رفتاري، تصميم‌گيري و تنظيم‌شناختي‌هيجان در بزرگسالان با و بدون نشانگان نقص توجه - بيش ‌فعالي بود.روش: طرح پژوهش، علي مقايسه‌اي بود. جامعه‌ پژوهش حاضر دانشجويان دانشگاه گيلان بود كه نمونه‌ اي با حجم 320 نفر (120 نفر داراي نشانگان و 200 نفر بدون نشانگان)، به روش نمونه‌گيري در دسترس از بين آن‌ها انتخاب شد. ابزارهاي پژوهشي مورد استفاده شامل، فرم كوتاه مقياس خودسنجي بيش‌ فعالي و نقص توجه بزرگسالان سازمان بهداشت جهاني (ASRS)، پرسش‌نامه‌ سيستم‌هاي مغزي/رفتاري (BAS BIS)، پرسش‌نامه‌ سبك‌ هاي عمومي تصميم‌گيري (GDMS) و فرم كوتاه پرسش‌نامه‌ تنظيم‌شناختي هيجاني (CERQ) بود. داده‌هاي پژوهش از طريق تحليل واريانس يك و چند متغيرخ و به وسيله نرم‌افزار SPSS.16 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.نتايج: يافته‌ها نشان داد، بين بزرگسالان با و بدون نشانگان نقص توجه بيش‌ فعالي از نظر سيستم فعال سازي و سيستم بازداري رفتاري تفاوت معني‌ دار وجود ندارد. اما، بين دو گروه از نظر مؤلفه‌ هاي عقلاني، شهودي، وابستگي، آني و اجتنابي تصميم‌گيري شناختي تفاوت معني ‌دار وجود داشت. همچنين، راهبردهاي سازش‌نايافته تنظيم هيجاني در بزرگسالان با نشانگان نقص توجه بيش‌ فعالي بيشتر از بزرگسالان بدون نشانگان نقص توجه - بيش‌ فعالي است؛ اما راهبردهاي سازش يافته تنظيم هيجاني در بزرگسالان با و بدون نشانگان نقص توجه - بيش‌ فعالي برابر است.بحث و نتيجه‌گيري: يافته‌هاي اين پژوهش شواهدي براي آسيب‌شناسي رواني نشانگان نقص توجه بيش فعالي بزرگسالان فراهم آورده و نشان‌دهنده‌ نقش متغيرهاي شناختي در اين اختلال است.  اين يافته‏ها بيان مي‏كند، سبك‌هاي تصميم گيري و تنظيم‌شناختي هيجان از متغيرهاي تأثيرگذار بر نشانگان نقص توجه بيش فعالي بزرگسالان ‏است. بر اين اساس آموزش‏هاي روان‌شناختي مي‏تواند در جهت تعديل اين ويژگي‏هاي و همچنين نشانگان نقص توجه - بيش فعالي بزرگسالان استفاده شود.