نقش ميانجي پريشاني روان‌شناختي در رابطه بين كانون كنترل سلامت و اضطراب كرونا در دانشجويان

پژوهش حاضر با هدف نقش واسطه‌اي پريشاني روان‌شناختي در رابطه بين كانون كنترل سلامت و اضطراب كرونا صورت پذيرفت. روش پژوهش، همبستگي از نوع تحليل مسير بود. جامعه‌ي اين پژوهش شامل تمامي دانشجويان مقطع كارشناسي مركز آموزش عالي پلدختر در سال تحصيلي 400- 1399 بود. حجم نمونه آماري بر اساس قاعده سرانگشتي كلاين برابر 230 نفر تعيين شد كه به روش نمونه‌گيري در دسترس و با پرسشنامه آنلاين انجام شد. ابزارهاي مورد استفاده در اين پژوهش مقياس اضطراب بيماري كرونا ويروس (CDAS)، مقياس پريشاني روان‌شناختي كسلر (KPDS 10) و مقياس چند وجهي كانون كنترل سلامت (MHLC) بود. تحليل داده‌ها به روش آماري تحليل مسير و با استفاده از نرم‌افزارهاي آماري SPSS -22 و AMOS -24 انجام شد و براي بررسي نقش واسطه‌اي متغيرها از آزمون بوت‌استراپ استفاده شد. بر اساس يافته‌هاي پژوهش، بين كانون كنترل سلامت مربوط به شانس و اضطراب كرونا رابطه علّي مستقيم وجود داشت (0/01 p)؛ اما كانون كنترل سلامت دروني با واسطه‌گري پريشاني روان‌شناختي مي‌تواند از ميزان اضطراب كرونا بكاهد و كانون كنترل سلامت مربوط به افراد مؤثر با واسطه‌گري پريشاني روان‌شناختي مي‌تواند بر اضطراب كروناي دانشجويان بيفزايد. بنابراين، به روان‌شناسان و مشاوران پيشنهاد مي‌گردد در درمان مشكلات روان‌شناختي دانشجويان بر كانون كنترل سلامت دروني به عنوان متغيري مهم در ارتقاي سلامت جسمي و رواني تأكيد كنند و دانشجويان را به سمت اين مؤلفه سوق دهند تا بهتر بتوانند با شرايط بحراني سازگار شوند.