نقش ابعاد سرشت - منش و روان‌نژندي در پيش‌بيني تنظيم برانگيختگي

هدف اين پژوهش، تعيين نقش ابعاد سرشت و منش و نوروتيسيزم در تنظيم برانگيختگي بود. بدين منظور تعداد 300نفر از دانشجويان دانشگاه شهيد مدني آذربايجان به ‌صورت نمونه‌گيري خوشه اي انتخاب و علاوه بر اطلاعات دموگرافيك، به پرسشنامه سرشت و منش كلونينجر (TCI)، مقياس نوروتيسيزم (SPI-5)، فرم كوتاه پرسشنامه ذهن آگاهي فرايبورگ (FMI-SF) و مقياس برانگيختگي بدني پاسخ دادند. نتايج تحليل عاملي نشان داد كه الگوي دو عاملي برانگيختگي، از روايي سازه مناسبي برخوردار است. همچنين نتاسج نشان داد بين پشتكار و خودفراروي با باور به آگاهي از احساسات همبستگي مثبت و بين خودراهبري و باور به آگاهي از احساسات، رابطه منفي وجود دارد. همچنين بين پشتكار و خود فراروي با باور به تغيير آگاهي رابطه مثبت و بين نوروتيسيزم و آسيب‌پرهيزي با باور به تغيير آگاهي رابطه منفي وجود دارد. همچنين بين خودراهبري، همكاري و خودفراروي با ذهن آگاهي رابطه مثبت و بين نوروتيسيزم، نوجويي و آسيب‌پرهيزي با ذهن آگاهي رابطه منفي وجود دارد. يافته‌هاي تحقيق نشان داد كه متغيرهاي خودفراروي، پشتكار، خودراهبري و پاداش- وابستگي توانستند تنظيم برانگيختگي را از طريق عامل باور به آگاهي از احساسات به طور معني‌داري پيش بيني كنند. متغيرهاي خودراهبري، خودفراروي، پشتكار، نوروتيسيزم و آسيب‌پرهيزي هم توانستند تغييرات تنظيم برانگيختگي را از طريق عامل باور به تغيير آگاهي پيش‌بيني نمايند. از طرفي متغيرهاي نوروتيسيزم، آسيب‌پرهيزي و خودراهبري توانستند تغييرات تنظيم برانگيختگي را از طريق ذهن آگاهي به طور معني‌داري تبيين نمايند. در كل مي‌توان چنين نتيجه گرفت كه جنبه‌هاي رواني- بيولوژيكي شخصيت مي‌توانند نقش مهم و مؤثري در تنظيم برانگيختگي داشته باشند.