طراحي الگوي مطلوب مديريت رفتار فضايي جزاير زباني در رابطه با نواحي پيراموني (مورد مطالعه: كردهاي خلخال)

زمينه و هدف: تنوع يكي از ملزومات توسعه در جوامع بشري است. اين توسعه مشروط به مديريت صحيح اين تنوع و شكاف‌هاي به‌وجود آمده در سطوح مختلف قومي، زباني و ديني خواهد بود. پژوهش حاضر با هدف شناسايي زمينه‌هاي شكل‌گيري رفتار فضايي كردهاي خلخال در رابطه با گروه اكثريت پيرامون و پيامدهاي انتظامي، اجتماعي و امنيتي حاصل از آن، به‌دنبال طراحي الگوي مطلوب مديريت رفتار فضايي گروه‌هاي اقليت قومي در رابطه با اكثريت پيراموني است.روش: به‌منظور طراحي الگوي يادشده، از روش پژوهش كيفي با رويكرد اكتشافي استفاده شد. به اين منظور، تعداد 27 نفر از صاحب‌نظران و خبرگان مربوطه با دو راهبرد هدفمند و گلوله‌برفي انتخاب و تا رسيدن به هم‌گرايي جواب‌ها مورد مصاحبه عميق قرار گرفتند. تجزيه‌وتحليل داده‌ها به روش تحليل محتواي كيفي از نوع قراردادي انجام شد. مفهوم‌سازي يافته‌ها نيز حاصل كدگذاري باز، محوري و انتخابي در بستر نرم‌افزار «مكس كيودا» است.يافته‌ها: يافته‌هاي پژوهش حاكي از آن است كه به رسميت نشناختن اقليت كرد از سوي گروه اكثريت، تفاخر و برتري‌طلبي قومي و زباني، نابرابري قومي و تبعيض بين اقليت و اكثريت، تحقير و توهين به اقليت و بي‌اهميت و ارزش‌نگذاشتن به حب وطن اقليت از سوي گروه اكثريت، از مهم‌ترين عوامل نارضايتي اين پژوهش است.نتيجه‌گيري: نتايج نهايي پژوهش نشان مي‌دهد كه در نتيجه سه عامل اصلي «محروميت»، «تبعيض» و «تحقير»، كردهاي خلخال الگوي رفتاري متفاوتي را با گروه اكثريت پيراموني در پيش گرفته و در صورت عدم مديريت صحيح، مي‌تواند چالش‌هاي جدي انتظامي، اجتماعي و به‌تبع آن، امنيتي براي منطقه و حتي كشور به‌دنبال داشته باشد. در اين پژوهش، الگوي مطلوب مديريت رفتار فضايي جزاير زباني در رابطه با نواحي پيراموني طراحي شده است.