تأثير ريسك تجارت و سرمايه‌گذاري بر نرخ ارز در ايران

هدف اصلي پژوهش حاضر بررسي تأثير ريسك تجارت و سرمايه‌گذاري بر نرخ ارز مؤثر حقيقي طي دوره زماني فصل اول ۲۰۱۴ تا فصل چهارم سال ۲۰۲۱ و با استفاده از روش خودرگرسيون برداري ساختاري است. از متغيرهاي توليد ناخالص داخلي سرانه، نرخ تورم و شاخص جهاني‌سازي به‌عنوان متغيرهاي كنترلي استفاده شده است. نتايج اين پژوهش نشان مي‌دهد كه ريسك تجارت و سرمايه‌گذاري در طول دوره زماني پژوهش داراي تأثير مثبت و معني‌دار بر نرخ ارز مؤثر حقيقي است. تكانه‌هاي ريسك تجارت و سرمايه‌گذاري در بلندمدت باعث افزايش نرخ ارز مؤثر حقيقي در ايران شده است. همچنين، نتايج تابع تجزيه واريانس نشان مي‌دهد كه در دوره دهم، 23/37 درصد از تغييرات نرخ ارز مؤثر حقيقي توسط ريسك تجارت و سرمايه‌گذاري توضيح داده مي‌شود. متغيرها و تكانه‌هاي نرخ تورم، توليد ناخالص داخلي سرانه و جهاني‌سازي نيز داراي تأثير مثبت بر نرخ ارز مؤثر حقيقي در ايران بوده است.