بررسي كيفيت انتقال پيام در آموزش مجازي و حضوري از ديدگاه معلمان (مطالعه موردي: نرم ‌افزار شاد براي كودكان 7تا11ساله)

اين پژوهش كمّي به‌ روش پيمايشي اجرا شده است. هدف از اجراي آن، بررسي مقايسه‌اي دو نوع آموزش مجازي و حضوري از ديدگاه معلمان و از جنبۀ ارتباطات است كه به ‏طور خاص، بر نرم‌افزار آموزش مجازي شاد، در بين كودكان 7 تا 11ساله متمركز است. جامعه آماري پژوهش، معلمان مدارس مناطق آموزشي غرب تهران، شامل مناطق 2، 5 و 10، در نيم‌سال تحصيلي 1401-1400 است. تعداد معلمان رسمي و پيماني اين مدارس 2381 نفر گزارش شده است كه حجم نمونه، بر اساس فرمول كوكران معادل با 330 به‏دست آمد. با روش نمونه‌گيري خوشه‌اي دومرحله‌اي (PPS) اعضاي نمونه انتخاب شد. داده‏ها به‏كمك پرسش‎نامه ساخت‌يافته و توزيع آن ميان نمونه آماري گردآوري شد. هر پرسش‎نامه حاوي 38 پرسش در مقياس پنج‌سطحي ليكرت بود. اعتبار اين پژوهش از طريق پرسش‌نامه پيش‌آزمون سنجش و با نمره آلفاي كرونباخ 0.85 تأييد شد. بر اساس نتايج پژوهش، به عقيده معلمان، آموزش حضوري از نظر بسترهاي ارتباطي، بازخورد و تعامل، برتر از آموزش مجازي است و فقط از نظر انتقال پيام، آموزش مجازي بر آموزش حضوري برتري دارد. بر اساس يافته‌ها، به‌منظور آموزش معلمان با شيوۀ انتقالِ بهترِ پيام‌هايِ عاطفي و آموزش زبانِ بدن به آنها، بايد دوره‌هايي در دستوركار مدارس و آموزش‌وپروش قرار گيرد. دوره‌هايي از قبيل: استفاده از امكانات ارتباطات تعاملي چندرسانه‌اي، سبك و شيوه‌هاي جديد آموزشي و شيوه‌هاي نوين ارزشيابي دانش‌آموزان متناسب با آموزش مجازي.