عمليات رواني رسانه‌هاي غربي عليه ايران و روسيه، اهداف و منافع

اين مقاله به بررسي انگيزه‌ها و روش ‌هاي رسانه‌هاي غربي در دشمن جلوه دادن ايران و روسيه مي‌پردازد. چارچوب مفهومي و نظري اين پژوهش شامل دو بخش است: مدل تبليغاتي وتحليل گفتمان انتقادي، كه براي بررسي زبان و بافت اجتماعي متون رسانه‌اي مورد استفاده قرار مي‌گيرد. سوال اصلي پژوهش اين است كه چرا رسانه‌هاي غربي ايران و روسيه را اهريمني جلوه مي‌دهند؟ جنس پژوهش در اين مقاله با استفاده از منابع كتابخانه‌اي تبييني است و شيوه تحليل نيز تحليل گفتماني مي‌باشد. نتايج حاصله از اين پژوهش نشان مي‌دهد كه غرب با توجه به اختلافات فرهنگي و سياسي، نگراني هاي هسته‌اي، حمايت از تروريسم و تهديدات جهاني و رقابت منطقه‌اي از اهريمن‌سازي به عنوان ابزار تبليغاتي استفاده مي‌كند. غرب سعي مي‌كند با ايجاد تصوير منفي و خصمانه از اين دو كشور به آنها فشار اقتصادي و سياسي وارد كند و در عين حال تصوير مثبت و دوستانه از اقدامات خود ارائه دهد. رسانه‌هاي غربي اغلب از عباراتي مانند «رژيم»، «ديكتاتوري»، «شبه نظامي» يا «نيابتي» براي توصيف ايران و روسيه استفاده مي‌كنند، در حالي كه از عبارات مثبتي مانند «دولت»، «دموكراسي»، «ارتش» يا «شريك» استفاده مي‌كنند. زبان مورد استفاده رسانه‌هاي غربي براي توصيف غرب، بيانگر علايق و سوگيري‌هاي صاحبان رسانه‌ها و دستور كار آنهاست.