اثرگذاري مديريت دانش بر تاب‌آوري سازماني نقش ميانجي مديريت نوآوري مورد مطالعه : يك سازمان تحقيقاتي نظامي

تغيير و رقابت دو ويژگي عمده جوامع و سازمان هاي امروزي است و چالش هايي كه به واسطه اين تغييرات ايجاد مي شود نيازمند تاب‌آوري سازماني است. مديريت دانش و مديريت نوآوري به سازمان‌ها كمك مي‌كند تا در محيط پويا به مقابله با تغييرات غيرقابل‌پيش‌بيني بپردازند. سازمان‌هايي موفق‎تر هستند كه زودتر، سريع‎تر و بهتر از رقبا ياد بگيرند و يادگيري همسو با افزايش تاب‌آوري سازماني حركت كند در اين راستا، هدف اصلي پژوهش حاضر، بررسي و سنجش تأثير مديريت دانش بر تاب‌آوري سازماني با نقش ميانجي مديريت نوآوري است. سؤال اصلي پژوهش عبارت است از اينكه آيا بين مؤلفه‌هاي اصلي مديريت دانش و تاب‌آوري سازماني با نقش ميانجي مديريت نوآوري رابطه معناداري وجود دارد؟ جامعه آماري شامل 60 نفر مديران پژوهشگر سازمان تحقيقاتي موردمطالعه است. روش پژوهش، توصيفي و از نوع همبستگي و به‌طور مشخص مبتني بر مدل معادلات ساختاري است. در اين پژوهش، سه پرسشنامه مديريت دانش، تاب‌آوري سازماني و مديريت نوآوري با طيف پنج گزينه‌اي تهيه و روايي صوري و محتوايي آنها با استفاده از نظر خبرگان و نيز تحليل عامل تأييدي، مورد تائيد قرار گرفت. يافته‌ها نشان داد با توجه به اينكه مقدار معناداري Z بالاتراز 1.96 و همچنين مقدار نكويي ارزش (GOF) به ميزان 0.650 مي باشد بين مديريت دانش و تاب‌آوري سازماني از طريق نقش ميانجي مديريت دانش رابطه معناداري وجود دارد. افزايش و ارتقاء سطح مديريت دانش و مكانيزم هاي مديريت نوآوري مي‌تواند تاب‌آوري سازماني را افزايش دهد.