ديپلماسي آبي در حوضه هريرود: راهبردهاي حل اختلافات ايران و افغانستان

ديپلماسي آب به‌عنوان يك مفهوم در حوزه مطالعات ديپلماسي و سياست‌گذاري آب، بسيار مورد توجه بوده است. اين توجه، به سبب اهميت تغييرات ژئوپليتيكي، نياز به استفاده از انواع جديد ديپلماسي، و افزايش كمبود منابع آب قابل توجيه است. در اين پژوهش، تلاش شده با تمركز بر مسيرهاي رسمي و غيررسمي ديپلماسي آب و مرور منابع كتابخانه‌اي، به اين سؤال پاسخ داده شود كه فرآيندهاي ديپلماسي آب چه نقشي در شناخت اقدامات ايران و افغانستان در حوضه آبي مشترك هريرود ايفا مي‌كنند و چگونه ممكن است به حل اختلافات و تسهيل همكاري‌هاي آبي منجر شوند؟ يافته‌ها نشان مي‌دهند با توجه به تنش‌ها و اقدامات متقابل، ديپلماسي آب پتانسيل حمايت از فرآيندهاي حل اختلافات را دارد و با ترتيبات رسمي و غيررسمي مانند مذاكرات مستقيم و تأكيد بر ابعاد فرهنگي و اقتصادي، همكاري‌هاي آبي ممكن مي‌شود. ازاين‌رو، ديپلماسي آب به‌مثابه رويكردي آينده‌نگر در سياست خارجي و ديپلماسي، مي‌تواند در مديريت منابع آبي مشترك و حل اختلافات بخش منابع آبي در چارچوب سياست‌هاي كلي نظام نقش مؤثري ايفا كند.