تأثير روان‌درماني پويشي فشرده كوتاه‌مدت دوانلويي بر كيفيت روابط موضوعي و مكانيسم‌هاي دفاعي در نوجوانان با اختلال اضطراب جدايي

اختلال اضطراب جدايي از شايع‌ترين اختلال رواني در نوجوانان است كه موجب اختلالات شديد جسماني و رواني مي‌شود. هدف اين پژوهش بررسي تأثير روان‌درماني پويشي فشرده كوتاه‌مدت دوانلويي بر كيفيت روابط موضوعي و مكانيسم‌هاي دفاعي در نوجوانان با اختلال اضطراب جدايي انجام شد. اين پژوهش از نوع ‌تجربي با طرح پيش‌آزمون _ پس‌آزمون و گروه كنترل بود. جامعه پژوهش را كليه دانشآموزان پسر دوره متوسطه دوم داراي اختلال اضطراب جدايي شهرستان خلخال در سال تحصيلي 1400-1401 تشكيل دادند. از اين ميان تعداد 30 دانش‌آموز داراي اختلال اضطراب جدايي بر اساس پرسشنامه اضطراب جدايي مارچ و همكاران (1997) و مصاحبه باليني ساختار يافته و ساير ملاك‌هاي ورود به پژوهش انتخاب و به‌صورت تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل (هر گروه 15 نفر) جاي‌دهي شدند. گروه آزمايش در 10 جلسه 60 دقيقه اي تحت برنامه روان‌درماني پويشي كوتاه‌مدت دوانلويي قرار گرفتند. براي هر دو گروه در مرحله پيش و پس‌آزمون از پرسشنامه‌هاي روابط موضوعي بل (1995) و مكانيسم‌هاي دفاعي آندروز و همكاران (1993) استفاده شد. داده‌هاي پژوهش با تحليل كوواريانس چند متغيري تجزيه‌وتحليل شدند. نتايج نشان داد كه روان‌درماني پويشي فشرده كوتاه‌مدت مي‌تواند به‌طور معناداري موجب بهبود كيفيت روابط موضوعي و كاهش مكانيسم‌هاي دفاعي ناسازگار در نوجوانان شود. بر اين اساس استفاده از روان‌درماني پويشي كوتاه‌مدت فشرده دوانلويي مي‌تواند به دانش آموزان داراي اختلال اضطراب جدايي در كاهش مشكلات روان‌شناختي و افزايش كيفيت روابط كمك كند.