پيامدهاي انتقال بين حوضه‌اي آب زاب به درياچه اروميه

خشك شدن درياچه اروميه به‌عنوان بزرگ‌ترين درياچه نمك خاورميانه يكي از مهم‌ترين نشانه هاي پيدايش چالش زيست‌محيطي در ايران است. از اين‌رو شاهد چالش هاي زيست‌محيطي و زيان هاي اقتصادي، سياسي- امنيتي و اجتماعي در شمال‌غرب كشور هستيم. يكي از راهكارهاي ستاد احياي درياچه اروميه براي جلوگيري از خشك شدن و رسيدن به تراز اكولوژيك درياچه، پروژه انتقال آب از حوضه زاب كوچك به درياچه اروميه است. اين طرح در منطقه‌اي اجرا شده است كه در آن تركيب نا همگون قومي- مذهبي وجود دارد. با توجه به اين موضوع انتقال آب مي‌تواند پيامدهاي اجتماعي، اقتصادي و سياسي امنيتي متفاوتي داشته باشد. پيامدهاي اين پروژه در اين تحقيق با استفاده از روش تحقيق كيفي تحليل محتوي به‌وسيله مصاحبه از نخبگان، پژوهشگران و مديران و با استفاده از تكنيك كدگذاري باز بررسي ‌شده است. نتايج حاصل بيانگر وجود پيامدهاي منفي و مثبت شامل از هم‌گسيختگي فعاليت، تحرك مكاني جمعيت، شكل‌گيري تنش قومي، ايجاد شكنندگي در مقاصد انتقال آب و ايجاد گفتمان اقتصادي و فرهنگي است.